Page 101

(حسینه بیگم) حسینه بیگم نام والفقا والقسم محتشم طوایف اختر شاهیان) می باشد . در تذکره نسوان (در دیگر تذکره ها از و ذکری نشده. صفا اشرح حالش و رم آنکه در آن جان داشت بدست نیامده اینقدر معلوم است که در هند زندگی میکرد و گاه گیاهی شعر فارسی میگفت این سه فرد از اوست :— نقش نگین دلم صورت جان پرورت ورد زبانم بود روز و شبان نام تو *** سرت گردم کجا بودی توامروز؟ وصالت رمز امید دل افروز *** ماه نوهر کس به ببیند بر رخ آن ما هرو ماه کامل میگذرد او را بشادی بیگان (حیا تی) حیاتی از اهل هرات ورومية ورعایت شاه اسامی بود ، اصل نامش(بی بی جان) است و (حیاتی) تخلص میکرد، مشارالیها خیلی ذکی بود وقواعد نحوی وعروض را از شوهر خود آموخت بعد از وفات ورعایشاه بی بی جانی با ملا محمد خراسانی از دواج نمود حیاتی اشعار خوبی میگفت واگر مبالغه نمیشد کلمات او بسعد مواز یت میرسد (۱) این چند بیت از جمله اشعار اوست منع دلم از ناله مکن درپی محمل کز ناله کسی منع نکردست جرس را چاره درد من بیچاره داند و عمداً تغافل میکند ای طایر قدس عرش آشیان مجو دانه از دام این خاکدان قفس بشکن و بال و پر باز کن ببه گلگشت و گلزار پرواز کن غزل ذیل نیز از حیاتی میباشد :— عجب شیرین لب ؛ لیلی عذاری کرده ام پیدا درین ایام خوشحالم که یاری کرده ام پیدا بیاد لعل شیرین میکنم چون کوهکن جانی چو فرهاد از برای خویش کاری کرده ام پیدا زپا افتاده ام اندوه هجران چون کنم یارب ؟ که این اندوه از دست نگاری کرده ام پیدا چو مجنون می نهم رو بر کف پای سگ کویش که من دیوانه نیکو عیگاری کرده ام پیدا بیکدم صرف راه آن بت بیگانه وش کردم حیاتی آنچه من در روزگاری کرده ام پیدا (۱) تذکرة الخواتین صفحه ۹۷ .