Page 20

تسویدات مذکور را مجموعه و در سلك تحریر منتظم نموده شود در حال هم اگر چه چندان دلجمعی و معشوقه رفاه هم آغوش نبوده و بر طبق مضمون : پریشان میکند اندك غمی طبع سخنور را که يك مو بهر تشویش دماغ خامه بس باشد لیکن حسب الفرموده عالیجاه رفیع جایگاه عنوان رساله دانش وری دیباچة بلاغت و خرد وری امیر امراء العظام نادرة الایام جناب اسبو يك صاحب بهادر كلكتر شکار پور که باری سخن شناس معنی فهم بود اتفاق تحریر تسویدات مذکور افتاده و دیگر التماس بخدمت صدر نشینان اورنگ سخن وری و سریر آرایان دولت حکمرانی آنکه اگر چه الحق مر سخن حق تلخست با وجود یکه از اظهار مطلب نفس الامر از حسن و قبح در عبارات لحاظ بسیار نبوده ایم که مبادا آزرده گی طبیعت بزرگان شود اما اگر در جایی کدام نوای مخالف بی ادبی از قانون قلم سرزده باشد امید که از راه عنایت وعطای به عفو عطا پرداخته در مقام خشم و خفگی نیایند که در نزد بزرگان والامنش عضو متعذر امر ادناست بهر صورت خوب و خراب عزل و نصب ادبار واقبال غم وشادی روزگار دنیای بیوفا همه درگذر است و بر طبق مضمون بیت : عالم همه سر بسر خیال است خیال هر نوع خیال اگر کنی میگذرد تانیست نگردی ره هستت ندهند این مرتبه از همت پستت ندهند تا شمع صفت بسوختن تن ندهی سر رشته روشنی بدستت ندهند چون سر مستان باده عرفان تمام مال واسباب جهان دنیا را بوجود پشیزی تصور ندارند که بگذاشته اغنیا برداشته اشقیاست هر که طالب اوست ذلیل ، اهل عبرت را این دلیل. قل متاع الدنيا قليل . در بیان نواختن کوس سلطه هريك از سلاطین نامدار وخواتین بلند اقتدار از ابتدای پاد شاه لغایت عزل سلطة محمود شاه خلف شاه تیمور شاه علیه الرحمه و الغفران برای اخبار جویان و دانش و بینش مخفی ومستور نماند که در سنه یکهزار و یکصد و شصت هجری بندگان خلد آشیان نادرشاه پاد شاه بموجب حكم صاحبان قضا وقدر از تخت حیات سلطنت برخاسته سبار بوستان سرای آخرت گردید . بعده بندگان احمد شاه پاد شاه جلوس فرمای تخت سلطنت و شهر یاری بموجب فرمان آن شهریار سلطة کونین گردید . تا مدت بیست و چهار سال لغایت سنه یکهزار و یکصد و هشتاد چهار هجری گلچین ریاض دولت سلطنت و کامرانی بوده بعده از تندباد اجل برگ و بار نخل حیات احمد شاه پادشاه فرو ریخت بدار السلطنة ( كل شی یرجع الی اصله ) رخ نهاد شدند بندگان تیمورشاه پادشاه از اشارة عنایت پاد شاه اقلیم لم یزل ولا یزال جرعه نوش باده سریر سلطنت خراسان جنت نشان گردید . تا مدت بیست و یکسال لغایت سنه یکهزار دو صد و پنج هجری سرخوش نشاء باده سلطنت و کامرانی بوده آخر از دست ساقی اجل جرعه از می وصال چشید . من بعد آن بندگان زمان شاه پاد شاه زینت افزای اورنگ پادشاهی گردیده تا مدت ده سال لغایت سنه یکهزار و دوصدو پانزده هجری شاه زمان شاه هم آغوش شاهد سلطه بوده به آرایش