Page 338

(۳۱۳) تعمیر شده بود وسیروس هخامنشی بعد از جنگ های اول و مراجعت خود پرستش آنرا به مدیا وفارس انتقال داد وازین به بعد فارسی ها هم اناهیتا را شناختند و معابدی مثلا در اکتبانا ( همدان ) برای اوساختند و در زمان ارتاگزارس منمون (Artaxerxes Mnemon) (٣٦٢ - ٤٠٤ ق م) که از پیروان جدی اناهیتا بود پرستش آن در خالك های فارس خیلی ها معمول شد . همین « اناهیتا » او ستائی با ختر ی ربة النوع آب ورو د خا نه ا مو یا قراریکه بعضی ها میگویند ربة النوع سر چشمه آمو بدان شـــــکل ز یبای دختر جوان و قشنگی که در ایان پشت اوستا تعریف شده در ادبیات عربی و فارسی شکل « ناهید » بخود گرفت و نام ستاره « وینوس » هم شد و علامهٔ فار قه زیبائی زن گردید چنانچه ناهید مخصوصاً در مورد زن هائی اطلاق میشد که سینه های زیبا و بر جسته میدا شتند . میتهرا : در جمله عناصر طبیعی که در عصر و دیانت اوستائی مقام بزرگ داشت یکـی هم « میتهرا » یعنی مهر یا اقتاب بود . « میتهرا » دفعتاً در عصر او ستائی در آریانا معروف نشد بلکه قبل بر ین در عصر و یدی تاریخ ما بهمین نام « میترا » سرودی دارد و یکی از ارباب انواعـی است که مانند « اناهیتا » از عصر کلکولی تيك به بعد در آریانا و اسیای غربی معروف بود. اسم او در دورهٔ تاریخ کشور ما فقط به اختلاف لهجه ( ت ) و ( ته ) ذکر شده و این از اختصاصا ت عمومی زبان این دو عصر مملکت ما است. پس میان این دو اسم اختلافی نیست و هر دو عبارت از يك رب النوع آفتاب است . اصلا کلمه « میترا » را مخصوصاً بشکل تلفظو یدی آن « دوست» ترجمه میکنند و بزبان اوستائی آنرا « قرارداد » معاهده و مرافقه تعبیر کرده اند ولی معنی اولی را صحیح تر میدانند و از همین اسم است که در زمانه های نسبتاً جدید کلمه « مهر » در زبان دری برای آفتاب بمیان آمده است .