Page 304

(۲۷۹) شده و آئین او را از میان می بردارد. چون علاقه کابل از زمانه های قدیم یکی از مراکز برهمنی بود و از ان بیشتر بواسطهٔ مجاورت بخاک هند معتقدات قبل از آریانی در آنجا رواج داشت و بودیزم هم در اینجا زودتر نفوذ کرد، مصداق اشارات اوستا شده میتواند خلاصه ماخذی که از اراضی شانزده گانه اوستائی ذکر کرده اند همه تصدیق میکنند که «ویکرِتَه» عبارت از حوزه کابل است «دار مستتر» در نوتۀ ٢۶ صفحهٔ ١٠ جلد دوم ترجمه زند اوستای خود ب فرانسه که در سال ١٨٩۶ به طبع رسیده میگوید : «ویکرِتَه» نام قدیم (کابل) یعنی (١) کابل است. (۸) «اوروا» یا «اوروه»: هشتمین زمین خوب اوستائی «اوروا» یا «اوروه» است که بعضی ها بکلی محل آنرا معین نکرده، بعضی های دیگر به حدس طوس یا غزنه گفته اند ولی هیچ يك از ین جاها نیست زیرا قرار یکه خواهیم دید غزنه به اسم دیگری یاد شده و طوس جزء نام های دیگر آمده است. گایگر به این عقیده است که «اوروه» عبارت از علاقه «ارگون» است که قوم فورملى در آن بود و باش دارد (٢) چون علاقه ئی که ارگون در آن افتاده با نقاط اطراف خود بنام جامع «روه» در تاریخ یاد شده و «روه» و «اروه» از روی تلفظ هم شباهت تام دارند احتمالات بیشتر میشود که «اوروا» یا «اوروه» اوستائی علاقهٔ روه باشد که اراضی کهستانی بین قندهار وسند را در بر میگرفت. چراگاه های اینجا در اوستا ذکر شده، اهریمن در میان باشندگان آن غرور را تولید نموده بود. (۹) خننتا : نهمین زمین اوستائی «خننتا» بود که قوم ورکانـا Verkānas در آن مسکن داشتند. بعضی ها از روی تشابه نام اهالی که به (۱) در بندهش بزرگ ذکر شده که افت کابل عبارت از عشق پری Peris بود که آنرا «پرستش بت ها» ترجمه کرده اند. (۲) صفحهٔ ۶ جلد اول مدنیت ایرانی های شرقی تالیف ویلیم گایگر طبع لندن ١٨٨٥ (ترجمهٔ انگلیسی داراب دستور «پشوتان سنجانا»)