Page 267

(٢٤٢) وتهذیب و آئین آریائی را قبول نمیکردند اوستا ایشان را به همان نگاه می بیند که سرود ویدی داسیوهای بومی هند را دیده است یکی از سیاست پادشاهان پیشدادی و کیانی آریانا این بود که با ایشان مقابله کرده و نگذارند که افکار سیاه وخون بیگانه به کشور شان سرایت کند ؛ چنانچه «تریتونا» (فریدون ) تا کوهای انها رفت و هزاران نفرایشان را بقتل رسانید . همین قسم کاوه یوسا ( کی کاوس ) این رویه را تعقیب نمود وچون ایشان در جنگل ها و کوه ها مستور بودند وسرکوبی وفتح علاقه آنها کار آسان نبود بحیث دیو و جادوگر وغیره تلقی شده بودند . کاوه یوسا بعدازینکه برای سرکوبی آنها عازم مازندران شد در اول وهله پیشرفتی حاصل نتوانست ونزدیک بود شکست خورد و کشته شود لیکن فوراً قشون دیگر از آریانا ومخصوصاً از علاقه های جنوبی هندوکش بدان صوب رفته پادشاه وقشون آریائی مظفر شد (١) و آن قسمت های خاک بیگانه را هم جزء آریانا ساخت وحکمرانانی در هر حصۀ آن مقرر نمود. خلاصه کاوه یوسا یکی از پادشاهان خیلی بزرگ ومقتدر آریانا بود واورا چهارمین پادشاهی میدانند که بعد از جمشید بر «هفت کشور» یعنی بر دنیای معلوم آنوقت سلطنت کرده است درپایان عمر که شکوه وجلال سلطنتش به منتهای اوج رسید مانند یاما غرور بر او مسلط شد وفرشاهی از او برگشت وسلطنتش به پایان رسید کاوی سیاور شان ، کاوه سیاورشنا، کی سیاوش: سومین پادشاه دودمان کاوی، کاوی سیا ورشان یا کاوه سیاورشنا یا سیاوش» است. که با توریاها جنگ میکند و آخر به مرگ فاجعه ناکی بدرود حیات میگوید . مشارالیه در ماورای شمال (١) پیغام فرستادن کی کاؤس را بطرف آریانا وخواستن قوای دیگر را فردوسی چنین رسم کرده : سوی زابلستان فرستاد زود به نزدیک دستان به مانند دود