Page 174

(۱۴۹) اگنی : اگنی رب النوع آتش است وچون آتش در کانون خانوادگی آریائی همیشه بود اورا صاحب اختیار دائمی خانه یارب النوع کانون خانوادگی تصور مینمودند که آبادی و فراخی زندگانی و ازدیاد نسل از برکات او بود چنانچه ازین جهت او را پدر انسان میدانستند و در موقع تولدی طفل نوزاد میگفتند « ستایش کن اگنی درخشانی را که اینجا حاضر است و بتو حیات بخشیده زندگانی مار اطوالت بده ای اگنی منقسم حیات! تو که تقویه می بخشی تو که رخساره ات از مسکه پر است و در آغوش مسکه تولد شده ئی مسکه، عسل و شیر گاو را بنوش بالای این طفل مانند پدر برپسر مواظبت کن . » اگنی رب النوع قربانی هم شمرده می شد و چنین تصور میرفت که از میان چوب مذبح برامده ونذر وتحایف وقربانی را میخورد . اگنی در مخیلهٔ آریائی ها جاویدانی بود زیرا چنین عقیده داشتند که اگنی مانند جرم آسمان و باد وطوفان درپای درختان جنگل مخفی است و باتلالوبرقك آسمانی تولد میشود و چون از آبهای اولیه هم اگنی بمیان آمده لذا قدامت زیاد دارد پدر ارباب انواعی میباشد که دراثر تقدیم قربانی ها ظهور کرده اند . سوما : سوما در عصر ریک وید عبارت از عصاره گیاه کوهی بود که قرار افسانه ها عقابی از آسمان آورده بود و در کوه «منجوان» میروئید دختران و زنهای آریائی عصاره سفیدیا زرد گون این گیاه را در زیر اشعه ماه از دامنه های کوه ها جمع نموده با آب و شیر و مسکه وعسل مخلوط کرده ازان مشروب مفرح و صحت بخشی میساختند و در حین اجرای مراسم مذهبی به نام ارباب انواع نذر میکردند وبیشتر مردان طبقهٔ شریف از ان میخوردند . چون این مشروب قوت میبخشید و دماغ را مفرح می ساخت آریائی ها تقویت دل واعصاب ، فرحت دماغ ، قوه عضلات ادامه حیات و حتی زندگانی جاویدان را از نوشیدن آن انتظار داشتند و این خصایص کار را بجائی رسانید