Page 161

(١٣٦) قمه، فلخمان بود و مهمترین همه تیر و کمان بشمار میرفت، زره و کلاه خود نزد ایشان مجهول نبوده، سرباز خود به سر کرده زره می‌پوشید و قمه در کمر میزد و کمان را به دوش می‌افکند، چوب تیرهای آنها قسماً از نی بود و پیکان آن را از شاخ یا از فلز می‌ساختند، تیرهای زهرآلود هم گاه گاه استعمال می‌نمودند با وجودیکه اسب سواری و اسب دوانی نزد آریائی‌ها بسیار معمول بود و بر علاوه در کش کردن عراده‌های جنگی هم از آن کار میگرفتند ولی در سرودها از استعمال سواره نظام در جنگ تذکری بمیان نیامده است. البسه: البسه آریائی‌ها عموماً از پشم گوسفند بافته میشد و عبارت از دو یا سه پارچه بود، قراریکه در میان اطفال امروزه نورستان معمول است پارچه‌های پوست را هم بصورت لباس استعمال میکردند آریائی‌ها به تزئینات سر و بر خود سلیقه و ذوق مخصوص داشتند وزن و مرد هر دو فرقه زیورات طلائی بازوبند، گلوبند، گوشواره، انگشتر، حلقه گوش وغیره میپوشیدند لذا از هر نقطه نظر که دیده شود یادگارهای حیات عصر (ریگ وید) با تمام جزئیات آن هنوز در میان قبایل افغان مشاهده میشود و جوانان زیبا ورشید افغان انگشترها، حلقه‌ها، گوشواره‌ها و حلقه گوش و بازوبندها بصورت پوش تعویذ وغیره استعمال میکنند، درین شبهه نیست که زندگانی قبیلوی و دموکراسی قبیله افغان حیات نیمه مالدار و نیمه زارع با تمام ملحقات آن که عبارت از رمه داری، استعمال لبنیات در غذا، شوق این ورقص و بسا چیزهای دیگر می‌باشد مظهر زنده حیات عصر ریگ وید آریائی‌های افغانستان است پس هیچ غرابت ندارد که مردان قبایل در آرایش خویش بکوشند و انگشترها و بازوبندها و گوشواره‌ها استعمال نمایند، همین طور گذاشتن موی سر و کاکل تا سرشانه از یادگارهای قدیم آریائی است که آن را به مواظبت چرب میکردند و شانه می‌نمودند زن‌ها موهای خود را می‌بافتند و مردها در بعضی مواقع آن را پیچ پیچ داده