Page 121

(٩٦) سرود اول صفحهٔ ٢٦٠ جلددوم جزوه هشتم : «ای اندرا از تو با آنقدر بزرگی و عظمتی که داری تمنا میکنیم که ما را به دادن گاوهای شیری غنی بسازی «چنانیکه »مگادن» (١) به مدهه یاتی نیا Medhyatithia و نی پاتی تیا Nipatthia (دونفر شاعر معروف) در جنگ لطف و مرحمت کرد. بدان سان که به صفت محسن به قبیله کنوا Kanva(٢) به شهزاده تراسادسیو Trasadsyu و پکته (پادشاه پکتها) و به داساوراجا Dasavraja دادی. بدان سان که ای اندرا به گوساریا Gosarya (تحت الحمایهٔ اسون) و رجیسوان Rijisvan (تحت حمایهٔ خود) گاوهای شیری و طلا لطف فرمودی .» * * * در دو فرد این سرود شاعر از (اندرا) رب النوع جنگ گاو شیری که مهمترین وسیلهٔ زندگانی و معیار دارائی آریائی بود میخواهد. معلوم میشود که شاعر این سرود مرد غریبی بود چنانچه دولت و دارائی و رمه های دو نفر شاعر دیگر را مثال می آورد ، بهمین ترتیب شاعر از همکاران خود گذشته احسان (اندرا) را در باب قبیله (کنوا) که یکی از خانواده های معروف شعرای ویدی است و يك شهزاده دیگر و پادشاه پکتها و دوسه نفر دیگر بیان میکند . ازین جا معلوم میشود که «اندرا» رب النوع جنگ به قبیلهٔ سلحشوز پکتها و پادشاه ایشان نظری خاص داشته و این قبیله از قبایل ثروتمند آریائی بشمار میرفت و رمه های گاو و حیوانات زیاد در تصرف آنها بود . سرود ٦١ جزوه دهم صفحهٔ ٤٦٥ جلددوم : «سخنگوی خوش ایند در طوفان جنگ این دعا را بر زبان راند تاجنگ را از اسون ها Asvins ببرند (١) یعنی «محسن» صفت اندرا است . (٢) یکی از قبایلی است که ریشی های آنها در ساختن سرود سهم زیاد داشتند .