Page 12

( ٥ ) به محاسن معاهدش به مراتب بیشتر است و از نقطۀ نظر انتنو گرافی ( مردم شناسی ) ونظامی و جغر افیائی غیر منطقی است زیرا از وسط یکی از حوزه های عمدۀ تقسیمات آبی رود سند میگذرد و نه تنها ملتی را به دو حصه تقسیم میکند حتی از وسط قبیله ها میگذرد و آنها را از هم مجزی میسازد. جای حیرت است چطور امیرعبدالرحمن خان چنین سرحدی را قبول کرد. امکان دارد که با وجود تشریحات دقیق «روشن دیورند که خط را روی نقشه مقابل امیر میکشید امیر خوب ملتفت نشده باشد و از منتهای غرور بلی گفته باشد چیزی که محقق است این است که با وجود امضای معاهده امیر بعض جزئیات خط را در ملحقات نقشه معاهده قبول نداشت و بدین علت بعضی حصص خط تا حال نا کشیده ماند و «دیورندلاین» بصورت صحیح ودرست تعین نشد امیر عبدالرحمن خان و جانشیش امیر حبیب الله خان موضوع عدم مداخله راچندان احترام نمیکردند و قبایلی های وزیری خود خط را نمیشناختند. درنظر پادشاهان افغانستان معنی مداخله همان مداخله مسلح بود وبدین ملاحظه ایشان همیشه گماشتگان خویش را آنطرف خط دیورند میفرستادند تا نفوذ افغانی را در تمام خاک های قبایلی برقرار نگه دارند. هکذا جرگه های قبایلی را از حصص هندی خط بکابل میطلبیدند وبا ایشان بعبث مهمان رفتار میکردند و به آنها تحفه های خوبی میدادند. محافظۀ