Page 85

(٦٨) بمن بين كه صبحم پی شام زلف نه در در که شد دانه دام زلف تماشای خالش ز دل برد هوش بخود زلف پیچیده گفتش زدوش که امشب بمن باش همدوش وشاد که فردا شب دوشت آید بیاد چوشد جنبش رغبت از هر دو سوی طلب گرم گردید در جستجوی هوا آرزو را طلب گار شد ز سر ناز را گرم بازار شد رخ از پردۀ شرم پرداختند حجاب لیاستی برانداختند چنان همدگر در گرفتند تنگ که غنچه بوی و شقایق برنگ نخفتند باهم به عیش وطرب بدن بایدن رخ بر خ لب بلب چو طوطی گهی کرد میل شکر گرفتی بعقد گهر لعل تر گهی در فشردی به سیمین انار که کردی ترش یار سیمین عذار گهی خال میدید و گاهی عذار گهی داغ که لاله دا عذار زغنچه گهی بوسه بر گل نمود گهی دست بازی بسنبل نمود گهی شب همی دید گاهی قمر گهی شام میدید و گاهی سحر گهی لاله میدید گاهی سمن گهی چین گهی مشك چین وختن گهی چنگ بر ماه و پروین زدی گهی دست بر نافه چین زدی بیازو د ذوقش زحلوای بوس شده میل طبعش بساق عروس دو مهمان فرخنده همخوان شدند بهم همدم و یکدل وجان شدند با نعام هم سخت گردند جهد یکی داد خرما یکی شیر و شهد یکی زان دو ازيك رطب سیر شد یکی در طلب بازده دیر شد چو آن شه به تخت بلورین نشست ز اقبالش آمد نگینی بدست درخشان نگین بر نگین دان نشاند ز در دانه لعل بد خشان نشاند نبر طابمعه ( ۱۰۰۰۰ ) جلد بعبد الاحد و محمد امین ح حیدر علی ن رجب علی هاجر اليه شبيه تاريخ يوم شنبه ۶ - ۷ - ۲۸ ش مطبعه عمومی