Page 34

( 19 ) الف : مقدمۀ که خواند میر بر مرقعی که بهزاد از مجالس نقاشی خود جمع کرده بود نوشته : در توصیف مرقع که جامع مظهر رشد ورشاد استاد بهزاد است نوشته شد : نقاش ازل کشاد چون چهرۀ مهر آراست مرقعی ز او راق سپهر تصویر در آن نمود نیر نگ و قلم چندین صنم جلوه گر روشن چهر چون ارادت کاملهٔ مصور بی چون و مشیت کاملهٔ کن فیکون با یجاد کارخانهٔ بوقلمون متعلق شد چهره کشاد عنایت از لی بقلم مکرمت ام یزلی پیکر انسانی را بر طبق آیت « وصور کم فاحسن صور کم » به خوبترین وجهی تصویر نمود و جمال حال این طایفهٔ پسندیده خصال را بز یور اصناف علوم غریبه وزینت انواع فنون عجیبه آرایش داده بمقتضای کلمه کریمه « و فضلنا هم علی کثیر ممن خلقنا » جانب ایشانرا به اکثر طوایف مخلوقات تفضل فرمود ، مثنوی : كلك الهی چو رقم زد صور مظهر فضل و هنر آمد بشر در پی اظهار هنر چون شتافت صفحه ایام از و زیب یافت کاه بنوك قلم مشك سای کرد رقم خط فضیلت فزای گاه بر انگیخت بهم آب و رنگ ساخت عیان ماهر خی بی در نگ گاه بگلزار سخن از هنر کر دروان جویچه آب زر گاه بر افروخت در خت بلند میوه او قوت دل مستمند ساخت گهی از قلم سحر فن گلبن پر گل بریاض سخن کرد بتذهیب سخن چون شتافت شد خجل از شعهٔ او آفتاب حسن خط صورت مردم فریب می برد از خاطر دانا شکیب دیده شد از صورت خط بهره ور دل بود از معنی او بی خبر صورت و معنیش پسندیده است نوردہ هر دميک دیده است