Page image — the source of record
Machine transcription
(١٤)
ربط دارد. آخرین وبزرگترین استاد مکتب هرات یعنی بهزاد بعد از سقوط تیموریان به شاه اسماعیل صفوی پیوسته با او به تبریز آمد این استاد سالخورده سرمایهٔ صنعت باستانی خراسان وماوراءالنهر را با خود آورده ارثاً به صنعتگران حکومت صفوی بودیعت گذاشت . بهزاد در نگارستان خود به تبریز یکصد ه شاگردان وحتی استادان را گرد آورده تشکیل انجمنی داد و آنها را زیر تعلیم وتربیهٔ خود بگرفت . شیخ زادهٔ خراسانی ، میر مصور سلطانیه ، آقامیرک ( جلال الدین ) ومظفر علی از جملهٔ شاگردان و پیروان او بودند . مظفر علی (١) بعد ها وظیفه دار منقش کاری قصر چهل ستون گردید .
بهزاد پس از فوت اسماعیل ( ٩٣٠ هجری ) نیز جلال و موقعیت خود را از دست نداده در دربار طهماسب صفوی بهمان اقتدار و احترام سابق خود باقیماند وشاه مذکور را درس نقاشی ومصوری میداد و بیش از پیش برجاه ورفعتش افزوده میشد. و در کتاب خانهٔ سلطنتی طهماسب مشغول مصور نمودن کتب قلمی وه و اوین شعرا می بود ، ، ( ٢ )
خلاصه استاد بهزاد تمام عمر خود را که قسمتی از آن دور از وطن و بغربت گذشته بايك عالم افتخار او جدیت سپری نموده و در عصری میزیسته است که دران نوابغ صنایع ظریفه از قبیل نویسندگان ، شعرا ، خطاطان ، موسیقی نوازان معماران و مصوران به کثرت وجود داشت این استاد بزرگ با عدهٔ
( ١ ) ، مظفر علی یکی از نقاشان و مصوران معروف هرات و خواهر زاده بهزاد است که در جای خودش از او مفصلاً سخن خواهیم زد .
( ٢ ) ، صفحهٔ ٢٩ رسالهٔ « حالات هنروران » مولفهٔ دوست محمد که خود نیز یکی از مصوران و خطاطان مکتب بهزاد بوده و بسمت کتاب داری بهرام میرزا پسر اسماعیل صفوی تقرر داشت . این رساله در یکی از مرقعات شهزادهٔ مذکور بطور دیباچه در سنه ٩٥٣ نوشته و بعدها ١٩٣٦ ع عبدالله چغتائی آنرا در هند طبع کرده است .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.