Page image — the source of record
Machine transcription
(١١١)
میرزا محمد حسین بنا بر حسدو حس جاه طلبی بعضی از امرای صفوی در زمان
سلطان محمد خدابنده بن شاه طهماسپ بن شاه اسماعیل صفوی از هرات و خراسان
به هندوستان فرار نموده بدربار همایون پادشاه کورگانی هند مورد اعزاز
و اکرام واقع گردید . بعداً در سلك امرای اکبر مسلك كرديده و كمی بعد
جهان را بدرود گفت .
محمد قاسم : اصلاً از هراتست اما در کابل وغیره ولایات افغانستان مدتهای
زیاد مسافرت کرده است . در خوشنویسی شهرت داشت . اقسام خطوط متداول
مخصوصاً نستعلیق ثلث طغری را خوب مینوشت . در سنه ۱۲۳۰ هجری قمری
در کابل وفات یافته است . آثار خطی او در کلکسیونهای شخصی زیاد است .
محمد موسی : پسر محمد جعفر کتابت و برادر عبدالله درایت و محمد اکبر است
چندین خط را خوب مینوشت و از خوشنویسان عصر شاه جهان و عالمگیر شاهان
مغلی هند بود .
محمد مؤمن : پسر عبدالله مروارید و مانند پدر در هرات نشو و نما یافته و صاحب
فضل و کمالات شده است . اکثراً خطوط را مانند پدر فوق العاده خوب و زیبا
مینوشت . چون سلطان حسین بایقرا بدرود زندگی گفت و بعد از وی پسرش
بدیع الزمان بر تخت سلطنت جلوس نمود طوریكه تاریخ شاهد است هرج و مرجهای
زیادی جایگیر نهضت و صنایع هرات شد و هنرمندان از دست ظلم و جور و کشمکش
و قتل و غارت امراء و خوانین ملوك الطوائفى فارس و ماوراء النهر آن شهر زیبا
و علم پرور را ترك گفته بهر طرفی متشتت گشتند . محمد مؤمن بجانب فارس
و قزوین مسافرت نمود . شاه اسمعیل صفوی از هنر خوشنویسی واقف گردیده
بدربار خویشش خواند و مورد عنایت خودش قرار داد . و در جمله خوشنویسان
کتابخانه سلطنتی مقررش کرد .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.