Page image — the source of record
Machine transcription
(۱۱۰)
محمد الكاتب بلخی : عوفی درلباب الالباب خویش او را چنین میستاید :
« جوانی که چرخ نظیر اوندیده و گردون درین کیهان شافی مستجع تر از او نشنیده
درخط بدرجه که ابن البواب انگشت بر حرف او نتواند نهاد وابن مقله دیده
از مشاهده دلبان خط او بر نتواند داشت :
از هرفنی که بازجوئی او را آن فن بیامدست گوئی او را
درشعر عدیل انوری و درخط عطاردش مشتری و بااین وفور فضائل بسماحت خلق و کرم
طبع و لطافت ذات و دوست انگیزی و مردم داری موسوم و خلاصه آن فضایل است (۱)»
محمد اکبر : پسر محمدجعفر کفایت (به ردیف ك مراجعه شود ) و برادر
عبدالله درایت ( به ردیف د مراجعه شود) است ، چندین خط را خوب مینوشت
وبقول مولانا غلام محمد دهلوی صاحب تذکره خوش نویسان (طبع هند) باشاه جهان
وعالمگير شاهان مغلی هند معاصر بود .
محمد اوبهی : مولانا محمد اوبهی از استادان و ناموران خط نستعلیق است ،
چندین خط دیگر را نیز خوش مینوشت . صاحب آئین اکبری او را بنام
مولانا احمد اوبهی یاد کرده است . (۲) راجع به شرح حال او معلو مات بیشتر
بنظر نرسید ، لیکن اینقدر معلوم شده که علاوه برخوشنویسی در نثر نویسی وانشآ
نیز شهرت زیاد داشته است .
محمدحسین (میرزا) : ازخوشنویسان هرات و فرزند با هنر میر زا شکر الله
است . میرزا شکرالله از خویشا وندان واقارب غیاث الدین خواند میر مؤلف
حبیب السیر بود، وخواند میر نواده خواند شاه ( میرخواند ) معروف صاحب
روضة الصفا است که اجدادش ازهرت به بلخ آمده واز مشاهیر آنجا گردیدند. (۳)
(۱) -- صفحه ٤٢٠ -- صفحه ٤٢١ جلد اول لباب الالباب عوفی .
(۲) صفحه ٧٥ آئین اکبری .
(۳) صفحه ٣٥١ افغانستان درعصر کور کانیان هند نسخه قلمی مؤلفه عبدالحی خان حبیبی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.