Page 266

صفحه د ارمغان میمنه ، ( ) عتیق : گناه بزرگ و با اهمیت است . مأمور : بلی ، بلی ۱۰ ین آدم دیوانه نیست ، مجرم است وجدان او را شکنجه میکند . به چندین مجرم و اشخاص گنهکار همینطور تصادف نموده ام که خودشان خود را تسلیم قانون وعدالت کرده و جرم خویش را اعتراف کرده اند . قاسم : ( سر را بلند کرده ) من عهد کرده ام ، من اعتراف نمیکنم ، باید اینها ( اشاره به دکتور وانور ) بگو یند ، اعتراف کنند . عتیق : خودت چرا گفته نمیتوانی ؟ قاسم : ( به اطراف خود دیده و طرف مأمور پولیس خیره میشود) اینه مأمور هم حاضر شده ، حالا میدانم وقت فرا رسیده خدا برای نجات من ضابطهٔ قانون را هم درین جا فرستاده تا از ین عذاب نجاتم دهند . (رعشهٔ در اندامش تولید و بالای حمید و انور جان حمله کرده با آواز خشن ) زود اعتراف کنید ، دیده گی های خویش را بگوئید ،ومرا تسلیم عدالت کنید (بعد از کمی سکوت) بگوئید ! بگوئید چرا سکوت کرده اید ، من قولیکه به او داده ام هرگز خلاف آن حرکت نخواهم کرد . شما بگوئید مرا مرتکب جرم دیگری نکنید . میدانم از قولیکه شما هم به او داده اید میترسید و از عدالت خداوندی و قوانین مملکت چشم پوشی مینمائید ـ (رو به حاضرین کرده) این شرافتمندان پاس عهدیکه کرده اند گناه بزرگتری را نزد خدا و شریعت غرای محمدی(ص) مرتکب میشوند. دین را به دنیا میفروشند و حقیقت را میپوشانند، میدانم اینها چیزی نمیگویند ، مرا مجبور میسازند که اعتراف کنم . . . نه ، نه والله من وصیت او را نزد خود تا روز مرگ محفوظ نگاه خواهم داشت . مأمور پولیس : ( به يك بچه ) برو تو يك پولیس گرفته بیار . دکتور : این چه بدبختی است . عتیق : ( به انور جان ) بگو چرا سکوت میکنید . قاسم چه میخواهد .؟ قاسم : دکتور ! چرا نمیگوئید، بس است این بدبختی واضطرابات روحی من ... مرا مرتکب گناه دیگری نسازید بحالم ترحم کنید .. توای دکتور ! بنام انصاف و انسانیت، بنام وجدان وفرض مسلکی خود که از کتم نمودن این راز مقدس مقدم تراست، حقیقت را بگو ومرا ازین مشکل برهان . ( پس از رعشهٔ خفیف قاسم به زمین غلطیده، ضعف میکند )