Page 233

( ) « ارمغان مبینه » صفحه وسالهای متمادی حیات خود را به حکومت و سائر امور رسمی سپری نموده بود از مدت چند سالی بود که نسبت به قوت برادر خود مجبور شد تا دست از کار حکومت کشیده و مصروف سر پرستی عایله و اداره املاک خود گردد. مؤمن خان شوق زیادی به سواری اسب ، شکار ، نیزه و تلوار داشته و هم اسلحه خانه کوچکی در قلعه، که در آن همه گونه تفنگ و تفنگچه ، قره او نه و شیر کش ، خنجر ، شمشیر ، سپر و زره وجود داشت ، پیش موزیم خانهٔ کوچکی بود از انواع اسلحه تاریخی و عصری ، جهانگیر دی را بسیار دوست داشت مرد جنگجو و سلاح شوری بود . تعلیمات خود را در مکاتب حبیبیه و حربیه کابل تمام نموده چندی سر حده‌دار و مدتی حاکم بود و غیر ازین ، مؤمن خان مردی بود که ادارهٔ خانه و زندگی را خوب میدانست ، يك مربی خوب و معلم قابل و صاحب مفکوره بود که تماماً افراد خانه وایده از خورد تا بزرگ از سر چشمهٔ خلق خوش و حسن اخلاق، فهم ، دانائی او آبیاری شده از علم و معلومات آن بهره مند بودند . مؤمن خان دو پسر داشت به اسمای ، سپین گل و یورش خان . سپین گل در صنف ۳ رشدیه و یورش خان به صنف ۳- ابتدائیه درس میخواندند. و هم در خانه از نزد معلمین خصوصی و پدر خود سبق میکرفتند ، اما تنها سه ماه تابستان را که در وزیری میبودند غیر از سپورت دیگر تماماً تفریح و استراحت می نمودند. اینک در خلال همین روز های رخصتی خویش ایشان در کوه ها چراغی گدشتاند و سفر پر خطری نمودند که سر گذشت مراق آویز شانرا ذیلاً مطالعه می فرمائید : سپین گل و یورش خان هر دو در کنار چشمهٔ بیرون قلعه زیر سایهٔ درختان مصروف بسته کردن چرخهای آسپاو تارد وانی در درخت ها بودند ، در روی آب چشمه شفاف و براق گدکهای سفید كوچك عکاسی ریخته و اطراف آنرا بته های رعنا و زیبا و نسترن قبیل نموده و هر طرف را معطر و رنگین ساخته بود. در حالیکه بچه ها مصروف این کار بودند سپین گل گفت : ـ برادر ! مرور هوا خیلی قشنگ و خوشگوار است . ببین آسمان صاف و بی غبار است ، یگان پارچه ابر سفید در کرانه های افق در شناسد، آفتاب روشن کوهستانی بر روی نباتات می خندد و ضیاء خود را ملائم نثار میکند .