Page 89

۸۴ از اقسام شاعری در مثنوی فکر معقول نداشت اما مضامین دلاویز می یافته خلاصه نواب مصطفی خان تخلص شیفته در تذکره گلشن بخار خود هشتاد و هفت بیت او را که با ردوست انتخاب نموده امام سجاوندی (۵۶۰) الامام الکبیر ملک الکلام مجد الدین احمد ابن محمد ابی بدیل السجاوندی محمد عوفی مینویسد که سلطان جهان علم و بیان و مالک اعنه فضل و قائد ازمه عمل منشی حقائق منظره روایی هزار باب علم سرور صحاب دل سرور - صاحب سخنی که سخن خوش ادا ندوه دلهارا زائل کر دی و حسان را کلمات حسان او قابل گردانیدی مصنفات غریب او مقبول علمای عام است و تالیفات لطیف او معشوق افاضل گیتی و انسان - عین المعانی که در تفسیر کلام ربانی ساخته است بر کمال فضل او گواهی عدل است و از وفور علم او مخبر صدق و ذخائر ثمار در معانی اخبار سید مختار که او پرداخته است جلگی علما را پیرایه است و همگی فضلا را سرمایه نیرین- در تحمید و تمجید آفریدگار و نعت و درود رسول مختار انس و جان علما با حاصل و راحت روح اصحاب دل مده در اختراع معانی غرا و اختراع ابکار عذرا خاطر خطیر او عدیم النظیر بود و این چند بیت در وصف زلف و روی خاتم الانبیاء پرداخته است ه اقبال وفادارست زانروی دلاوارش ایام نگونسارست زان زلف نگونسارش بر خاک درش دیده در حسرت با و سرو آب است و ندارد آب بی آتش رخسارش نوش است همه ز هر مزین گلشن فیروزه چون برودل تنگم آن لعل شکر بارش