Page 111

۱۰۶ از ناله دلم نشست در خون آنروز که نی سوار گردید برگ گل زیر کف پائی تو نیست پشت پای تو حنا می بندد روی که دید باز که خود را ندید دل خوی که اشناخت که از خود رسید دل صاحب نگارستان سخن مینگارد که: معجز، نامش محمد نظام است و با عجاز فکریش در خطه سخنوری انتظام سه در گریه تالہا که بکوی تو میکشم فریاد می کنم که مرا آب می برد ممنون افغان ۱۱۵۰ در اوائل قرن دواز دهم ہجری میز یسته اسمش تاج الدین بوده صاحبے روشن می آرد که: در بیضا نگاشته که وی قوم افغان ساکن شہر مئو است دو نوبت در بلگرام وارد شده بغریب خانه منزل گزیده اشنائی گرم ساخته در شعر سلیقه بسیار مناسب دارد اشعار بسیار گفته درین ایام مسموع شد که این خاکدان پرخلل را واگذاشته۔ و در آفتاب عالم تاب نوشته که مئو قصبہ ست مشہور به مئو شمس آباد و وی در دہلی بسر می برد۔ و در نشتر عشق آورده که این ممنون متوطن مئو متعلق اکبر آباد است سوائے مئوی شمس آباد که جای دیگر است۔ سال وفاتش بقرار نوشته صاحب روز روشن سنه هزار و یکصد و پنجاه است صاحب نگارستان سخن می نویسد که :- تاج خان از افاغنه، مئوی شمس آباد است