Page image — the source of record
Machine transcription
٣٤
خاموش زذكر تو نیم هیچ زمانی ـ هرموی مرا هست بیاد تو فغانها
طرزی اگر از دیدهٔ انصاف به بینی
آب رخ صد رنگ بهارند خزانها
- نعت -
ای از جمالت آیینهٔ صنع را جلا ـ خاك درت بچشم ملا ئك چو توتیا
سوگند ایزد است بموی و بروی تو ـ در ابتدای سورهٔ واللیل و الضحی
الحق که بود ذات تو مشتق ز نور حق ـ زانرو نبود سایه ات ای سایهٔ خدا
جائی که مادح تو بود خالق جهان ـ ما از کجاو مدحت ذات تو از کجا
عذرم پذیر زانکه توئی معذرت پذیر ـ دستم بگیر زانکه در افتاده ام ز پا
ارحم لنا بلطفك يا ارحم الامم ـ اشفع لنا بفضلك ياشافع الورا
از عین لطف و مرحمت ای رحمت اله
بنگر بحال طرزی مسکین بینوا
(سردار غلام محمد خان طرزی)
دگر زپستی همت باوج جاه مرو ـ فریب چاه مخور اینقدر زراه مرو
غبار خاطر اگر خاك هم شوی مپسند ـ دگر بدیدهٔ مردم چو گرد راه مرو
چو آفتاب اگر اوج همتی خواهی ـ سر بلند بس است از پی کلاه مرو
دلت نداده گواهی بکار دست مزن ـ بدعوی که نداری چنین گواه مرو
چو هست معنی روشن ترا ز طبع بلند ـ اگر بـبـام برآئی بسیر ماه مرو
مباد حرف تو ای بیخبر سفید شود ـ بخاك تیره باین نامهٔ سیاه مرو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.