Page 962

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۶۹) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه نافع عیسی رض روایت کرده که بجمعیت عمر رض برای مالهای زکواة داخل شدم که عثمان رض و علی رض نیز بودند عثمان رضی الله تعالی در سایه نشست علی رض بر سر آن ایستاده کفتر عمر را بوی میرسانید و خود عمر رض در آفتاب که گرمی بکمال شدت بود ایستاد بروی دو جامه سیاه که یکی را لنگ دیکی را بسر پیچیده بود شترهای زکوات را خاسته رنگ دست هر یک را نوشته میکرد علی رض به عثمان گفت که مصداق فرموده حق تعالیٰ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الأَمِينُ این شخص است عمر رضی الله عنه روزی بخطبه خود گفت قسم بآن کسی که محمد صلی الله علیه براستی بخلق فرستاده اگر شتری در کنار فرات سامان خود را ضائع و هلاک گرداند میترسم که در قیامت من ازان مسئول باشم روزی دیگر در خطبه گفت ای مردمان نفرستادم عاملان را بر شما برای آنکه بزنند شما را یا دردناک کنند و یا مالهای شما را بگیرند بلکه جهته آن فرستادم تا امر دین و سنت نبوی صلی الله علیه وسلم را بشما تعلیم کند هر کس بقرار گفته من عمل نکرده باشد بمن بگوید قسم بکسی که نفس من بقبضه اوست از ان عامل قصاص میگیرم سلام بن مسکین گفته وقتیکه عمر رض محتاج شد از نزد عبد الله بن مسعود که خازن بیت المال بود قرض گرفتی بسا بود که خازن بیت المال برای گرفتن قرض می آمد عمر رض او را بکسی حواله میداد که قرض او را بدهد یا باوریان میعاد بخواه مهلت میخواست چون وقت آن میرسید معاش خود را گرفته قرض را ادا میکرد سالم بن عبد الله رض روایت کرد که چون عمر رضی الله عنه مردم را از کار مکی نهی کردی اهل خود را جمع کرده میگفت که مردم را از فلان و فلان کار نهی کردم و مردمان بطرف شما مانند مرغان بطرف گوشت نظر مینمایند قسم بخدا که اگر کسی را از شما بآن چیز مشغول بینم هر آئینه دو چند او را تعذیب مینمایم محمد بن سیرین گفت حسردی رض از مکه معظمه آمده چیزی از بیت المال طلب کرد عمر رض قهر کرده گفت اراده داری که ملاقات کنم خدای را و از ملوک خائن باشم بعد از ان از اصیل مال