Page 960

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۶۷) حسن سیرت عمر رض دولای کردی تا انکه مرا تا صبح خواب آمد اخر مرا بدنیا چه نسبت و دنیا را بمن چه علاقه مرا بنر می فرش مشغول کردی ای حفصه میدانی که رسول صلی الله علیه وسلم با شکم گرسنه راکع و ساجد و تمام شب گریه وزارکنان بود تا به جوار حق پیوست با وجودی وی از جمیع گناهان مغفور و معصوم بود البته عمر رض طعام خوب و لباس نرم را استعمال نمیکند تا رویه صاحبین خود را رفتار کرده باشد ابداً میان دو طعام جمع نمیکند مگر روغن و آب او میخورد گوشت را گمراه بمرتبه عایشه رض و حفصه رض بعد از شنیدن این مقالات از نزد او بر آمده بحضور صحابه ما جرا را بیان کردند سیرت وی صلی الله عنه چنین بود ملاقات کرد جُدّا عز وجل را عمر رضی الله عنه مسافت یکساله را امری مسلمانان اندوش گرفت وی مانند غلام شان است نصیحت و ادای امانت مولا بر غلام واجب و لازم است یکسال در مدینه منوره قحط واقع گردید آن سال را عام رماده میگفتند عمر در ان سال گوشت و روغن تناول نکرد انس رض گفت در آن سال یکروز شکم عمر قَر قَر میکرد شکم خود را بانگشت زنده میگفت غیر ازین در نزد ما چیزی نیست که ترا خوش سازد ازین جهت رنگ مبارک تغییر خورده بود روزی کسی در حقارت طعام وی سخن می زد گفت وای بر تو طیبات خود را در دنیا بخورم و بآن لذت گیرم هرگز نمیخورم روزی پسر او عاصم گوشت میخورد گفت شخصی را از اسراف همین کا فیست که هر چه آرزو کند بخورد بر خوردن حرز امدادمت میکرد نه بر خوردن گوشت میگفت از مداومت گوشت به ترسید که وی مانند شراب عادت میشود که نفس را از وی منع کرده نمیتوانید جعفر بن ابی العاص گفته همراه عمر رض طعام خوردم گاهی نان و روغن زیت گاهی نان و شیر گاهی نان و گوشت خشک اعلی و بهتر نان خورش او اگر خوردی گوشت تازه بود وی میگفت آرد را غربال نکنید که به آن طعام است بکر تبہ نان خشک وی را آوردند بسختی میخورد گفت بخورید ما یان عذر میکردیم عمر گفت چرا نمیخورید گفتیم یا امیر المؤمنین شما این نان را میخورید و ما یان هر یک در منزل خود ازین بهتر و خوب تر طعامی میخوریم حفصه روایت کرده که یکروز بر عمر داخل شدم شوریای خشک با پنیر که روغن زیت مخلوط آوردم گفت ای دخترک من دو نان خورش در یکظرف والله نمی چشم ابداً تا خدا تعالی را ملاقات کنم از عبد الله پسر وی روایت شده گفت روزی بر طعام نشسته بودیم عمر رضی الله عنه بر ما داخل شد و برا بر صدر مجلس جاید ادیم بسم الله گفته لقمه در دهان نهاد به لقمه دوم