Page 956

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۶۳) حسن سیرت ابابکر رض و مکافات و شکر آنرا از تو تمنا ندارم روی زمین فراخ است برو بهر طرف که میخواهی و دوست داری بلال گفت یا صدیق اه گو یا از سخن من ملول شدی و در دل خود چیزی را جایدادی فرمود نه قسم بخدا که هیچ در دل من نرسیده و دوست نمیدارم که سبب هوا و آرزوی من آرزوی خود را ترک نمائی چگونه آرزوی خود را طالب باشم که از رقبات و طاعت پروردگار است بلال گفت یا خلیفة المومنین اگر نخواهی همراه تو باشم ابوبکر فرمود بدان اگر هوای تو در جهاد است هرگز تو را مانع نمیشوم و تر باقامت اینجا تکلیف نمیداریم زیرا که ترا برای اذان نمودن معین نموده بودم اگر بروی از فرا تو ملول میشوم چه عمر تصرمه و بقدامیست تا روز قیامت یا بلال هر جا باشی عمل صالح نمای تو شه تو در دنیا انیست که ما دام الحیوه ذکر خدا کنی تا حق تعالی ثواب آن را بدرجات نیکو گرداند بعد ازین توصیه ها بلال گفت حزک الله تعالی فی الدارین خیرا یا ذکی یعنی وای برادر دینی قسم بخدا چیزی که ما را خوشوقت می سازد صبر است بر جور و استقامت بر عمل بعد از آن گفت برای غیر رسول موذنی نمیکنم همراه سعید بن عامر برآمده سعید بن عامر و همراهان او مامور گردیدند که رفته با یزید بن ابی سفیان ملحق شوند بلال در شام بقصد جهاد مقیم شده در دمشق فوت گردید رضی الله عنه بعضی گفته اند در سنه بیستم یا بیست و هشتم در طاعون یکمرتبه جته زیارت مدینه منوره قدوم آورد اهل مدینه از وی خواهش کردند که اذان بگوید گفت بعد از انکه برای رسول از ان گفته ام دیگری نمودنی نمیکنم چون مردم الحاح و مبالغه را از حد زیاده کردند بمدینه بالا شده که اذان بگوید مردمان مدینه زن مرد و کلان خور دسر آسیمه بد آن جا جمع گردیده گفتند که بلال مؤذن نبی صلی الله علیه وسلم اذان میگوید بیایید که بشنویم چون بلال باشروع اذان نموده الله اکبر گفت مردمان زمانه آنحضرت صلعم یاد آورده بگریه در آمدند چونکه اشهد ان لا اله الا الله گفت مردمان از حسرت دلتنگ شدند چون اشهد ان محمدا رسول الله گفت چنان غریو و فریاد از مرد بلند گردید که زنان و پردگیان از خوانها برآمده بشیون و فریاد کنان میگریستند آن روز در مدینه منوره ذی روح نماند که از فراق آنحضرت نگریسته باشد مثل روز فوت رسول صلی الله علیه وسلم دلهای مضطرب در سینه ها کباب شد چون بلال از مدینه فرود آمده گفت خوشا که چشمیکه در فراق حضرت حضرت گریه نماید تا از آتش دوزخ خلاصی شود گویند یکدفعه بشام اذان