Page 940

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۱۳۴۷) حسن سیرت ابا بکر رض را انحضرت فرموده بودند که بعد از انچنان فتنه واقع نشود که شمشیرها کشیده و خون ها ریخته شود این سخن شان کذب و افترا و حماقت و جهالت است چه قدر گمراهی بزرگست چه گونه متصل و متصور میشود که علی رض از ولایت و امارت توصیه فرموده باشد بعد از ان او را از ریختن خون کسی که از قبول حق سرزده منع کرده باشد اگر چنان بود چرا شمشیر در صفین و قتال خوارج میکشید با وجودیکه امیر شخصا و اهل بیت و اصحاب او شمشیر کشیده مقاتله میکردند و جلادت و مبارزه نمود هزار ها را از مقاتلین خود حق تعالی وی را از مخالفت وصیت رسول صلعم پناه داد و چه گونه متصور میشود که پیغمبر صلی الله علیه وسلم بر ناکشیدن شمشیر بر کسانیکه برفضه علیهم اللعنه بگان فاسد خود ایشان را کافر و مرتد و بدترین انواع کفر ظاهر میدارند با وجودیکه حق تعالی واجب گردانیده محاربه و جهاد را با نصاری و بعضی از اهل بیت نبوی صلی الله علیه وسلم فرمود که چون گفته این گروه گمراه را ملاحظه کردم غیر از انکه هوای شیطانی دیده شان را کور کرده که بر مفاسد گفته های خود باک ندارند و عار و رسوائی که از بغاوت شان سرمیزند تامل نمیکنند و از نیکه نسبت علی رض را بعجز و خواری بنمایند بلکه این عار را بتمام بنی هاشم ملحق می سازند با وجودیکه بنی هاشم اهل امداد و شجاعت و غیرتند دیگر چیزی نیست بلکه ازین قول شان لازم میشود نسبت نمودن تمام اصحاب را بر این امر شنیع چه گونه تو هم میکند شخصی عاقل برینکه صحابه برنص خلافت علی رض اطلاع داشتند بدان نص عمل نمیکردند حالیکه صحابه مطیع ترین مردم برای حق تعالی و محکم ترین شان از روی وقوف بر احکام الهی و دور تر مردم از تضرع هوا بودند و پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرموده خیر القرونی قرنی ثم الذین یلونهم یعنی بهترین مردمان قرنها قرن من بعد از ان کسانیکه عقب ایشانند پس چه گونه باشد این امر در ایشان با وجودیکه در میان ایشان عشره مبشره اند و بعضی از ایشان ابو عبیدة بن الجراح است که امین امت است بقرار فرموده آن سرور لکل امة امین وامین هذه الامة ابو عبیدة ابن الجراح چه گونه درین بزرگواران با وجود این فضایل گمان کرده شود که بآنچه در نزد شان از رسول الله صلی الله علیه وسلم ثابت شده ترک عمل نمایند زیرا این کار خیانت نمودن است در حاشیه ابو عبیده بن الجراح که در عهد فاروق اعظم وفات یافته بود ۱۲