Page 932

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۳۹) حسن سیرت گفت چون بعون خداوند برای کشتن اهل دت بردید و زمین دشمن داخل گردید از خوردن آن سرزمین پرهیز نمائید زیرا من برحمله بردن شما ایمن نیستم توشه را ظاهر در پنهانیان را پنهان دارید مجروح را نمشید ز یرا بعضی مجروح از جمله مقاتلین نیست در خوابها داخل مشوید که عرب را فریب است سخن دادن را کم کنید زیرا چیزی که از برای شست محافظه چرا نمی شود ای خالد کار ظاهر لشکریان و غیره را تعقیب نمای پر پوشیده را بخداوند تفویض نمای ترانجده ای که دردیعت را ضایع نمی کند سپردم اسامه سابق تر از لشکریائیکه ابوبکر بتجهیز نموده رفت به قبیله قضاعه که مرتد شده بودند رسید آنها را سرکوب نموده غنیمت گرفته بازگشت مدت غیاب اسامه چهل روز بود تنفیذ لشکر اسامه از بزرگ ترین امور برای نفع مسلمانان بود که بدل می پرورائیده باز داشتند ابوبکربن عیاش گفت از اباحصین شنیدم که میگفت مولودی بعد از نبیین بهتر از ابوبکر متولد نشده زیرا در مقاتله اهل دت بمنزله یی از انبیاء ایستاده است انس بن مالک گفته صحابه قتال مانعین زکوة را مکروه شمردند که اهل قبله اند ابوبکر شمشیر خودر اقلامه کرده تنها بیرون شده صحابه غیر از بیرون شدن بعقب او چاره ندیدند این دلیل شیخی است بر شجاعت ابی بکر بعد از ان علی رای داد که خود او برگشته لشکرفرستاً سابقاً ذکر شد که عمر رضی الله عنه نیز از کسانیکه در قتال اهل دت توقف داشتند بود بعد از ان حق سینه عمر را مثل سینه ابوبکر منشرح ساخت که گفت والله ایمان ابابکر بر ایمان تمام امت ترجیح دارد بسبب مقاتله با اهل ارتداد و از مقوله عمر حینیکه ابوبکر اراده مقاتله مرتدین داشت این بود که یا خلیفه رسول الله صلی الله علیه وسلم با مردم لفت ونرمی نمای که وحشی اند ابوبکر گفت از تو امید نصرت داشتم مرا بخلاف آن آمدی عجب در وقت جاهلیت سختی و در وقت اسلام مستی کننده تکلیف مینمائی مرا که شعر یافته یا بیه سعری مقرراً با ایشان لفت نمایم کلا ثم کلا دین تمام و وحی قطع گردیده آیا چیزی را از دین کم کنم و من زنده باشم قسم بخدا اگر تمام مردم مرا عیب نمایند و مرا تعقیب نکنند به شخص خود با ایشان می جنگم بعض اصحاب به ابوبکر گفتند یا غوث