Page 931

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۳۸) حسن سیرت ابابکر رض متوجه جهاد شدند چنانچه تفصیل آن بسابقا ذکر شد که لشکر را بطرف شام فرستاده و فتح و نصرت یافت اول لشکر را که بعد از وفات رسول انعم صلی الله علیه وسلم فرستاد لشکر اسامه بن زید بود صحابه امارت او را حقیر داشته برای عمر بن الخطاب گفتند که بخدمت ابو بکر رفته بگوئی که یکی از ما را که از اسامه کلان تر باشد امیر نماید وقتیکه عمر این سخن را با بو بکر رسانید ابو بکر بر جست و ریش عمر را بدست گرفته گفت ثکلتک امک یعنی مادر بفراق تو بگریه یا عمر شخصی را که انحضرت امیر کرده بود مرا میفرمائی که وی را معزول کنم بعد از ان ابو بکر بیرون شده در معسکر آمده لشکر را فوج فوج نموده خود پیاده و اسامه بن زید سواره بود اسامه عرض کرد یا خلیفه رسول الله یا تو سوار شو یا من پیاده میروم ابو بکر گفت قسم بخدا وند که نه من سوار و نه تو پیاده میشوی بگذار که قدمهای من در راه خدا گرد آلود شود زیرا که غازی را بهر قدم هفصد نیکی و هفصد درجه بالا میرود و هفصد گناه از وی محو میشود اسامه در وقت بازگشتن خود توصیه نمود که خیانت نکنند و غدر در مال غنیمت نه نمائید و دزدی مثله نکنند طفل صغیر و زنها و شیخ پیر را نکشید درخت با خرما و درخت با میوه دار را قطع نکنید و نسوزانید گوسفند و گاو و شتر را مگر برای خوردن ذبح نکنید چون به اشخاصیکه خود را در معبد ها برای عبادت محبوس گردانیده اند مرده آن ها را به عبادت خوانهای شان متعرض نشوید و بر قومی که از گروه شیطان اند عابد صلیند مبنیا سرهای خود را تراشیده اند و بر وسطی سر خود را ترک کرده اند مانند دستمال به شمشیرهای خود بر آن ها حمله نمائید تا مسلمان شوند یا جزیه را بدهند بطریق خواری شما را بخداوند میسپارم بروید بنام خدا با یزید بن ابوسفیان در نزول و وداع همینطور معامله کرد که با اسامه کرده بود همراه یزید در وقت زیادت نمود اینکه چون فتحی بر خود و صحابه نی شکی مکن بر قوم و صحابه خود غضب منمائی مشوره کن با ایشان را در تمام کارها عدل را رفتار و ظلم را ترک کن زیرا قوم ظلم کننده بر دشمنان خود نصرت نمی یابند چون با دشمنان خود ملاقات نمودید در وقت محاربه پشت نگردانید چون نصرت یافتید زنان و کودکان و پیره ها ابی را نکشید و چهار پایان را پی نکنید و قتلیکه عهد نمودید فریب نکنید مصالحه نشکنید در وصایای خود برای خالد بن الولید