Page 886

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۲۹۳) ذکر سلطان وقت مقاتله میکنم هر که باشد اینواقعه در سنه دو صد و یک بود ابراهیم بن مهدی بعد ازینکه بنو عباسی با او بیعت کرده بودند بروی آشفت لشکری بمقاتله وی تجهیز نمود بروی غالب شده او را اسیر نمود امروی بزددی متصل شده خود اندکنجات یافته رفت بعد ازوی بسیاری از موتوسوسین که خود را بر پا کننده حق گرفته ولوازمات و مایحتاج آن را از شوکت و قوت ندانسته و به عاقبت امر و مآل کار بخوبی بزد و بجل اداقدار کردند بعد از ان احادیث بسیاری در شان او آمده و بیشترشان ضعیف است ذکر نموده و گفته که سخن حقیکه در نزد تو قرار گرفته غرض باشد که دعوت دین و ملک کامل نمیشود مگر بوجود شوکت قویه که ظاهر نماید و با مخالف مدافعه کند تا اینکه امر خدا یتعالی در ان کامل شود این سخن را نیز بدلیل های قاطعه بیان کردیم امروز قوت و شوکت فاطمیین بلکه از تمام قریش از جمیع آفاق متلاشی گردیده طائفه باسی دیگر پیدا شده که قوت و شوکت شان بر قریش بلند میکند مگر خیزی که در حجاز مانده که در مکه مکرمه و ینبوع و مدینه منوره از طالبی بانسل حسن یعنی رضی الله عنه و حسین رضی الله عنه بن جعفر دران شهر ها غالبند و جماعت های متفرقه اند اگر ظهور مهدی صحیح شد ظهور دعوت او وجه ندارد مگر این که از ایشان باشد و حق تعالی دلها ی نامردان شان را الفت دهد تا اینکه برای او قوت و شوکت حاصل شده انبار کار خود را نموده مردم را بر ان کلمه متفق سازد اما بدیگر وجه این کار تمام نمیشود چنانچه از دلیل ها صحیحه که پیش ذکر کردم واضح است کلام ابن خلدون تمام شد مؤلف میگوید در بسیاری رساله ہائی که درشان مهدی تالیف شده دیدم که امر مهدی کامل و تمام نمیشود مگر بقیام نمودن بشریعت غرا دیگه میباشد مهدی بمانند اشخیه بودند دران پیغمبر صلی الله علیه و سلم و خلفا راشدون و دیگر اینکه میر یزد حق تعالی بر خلق نوری را ببرکت مهدی تا اینکه متابعت میکنند جمیع افعال و اقوال و سیرات و احوال بوی اقتدا می نمایند تا اینکه حال ایشان مانند حال و وصف ایشان مانند صفت اصحاب النبی صلی اللہ علیہ وسلم