Page 882

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۲۸۹) ذکر سلطان رحمت حمیت قبائل و عشائر باشد حال انبیا علیهم السلام چنین بود که در دعوت بطرف حق پشتی عشائر و قبائل بود با وجودیکه بطرف حق مؤید بودند زیرا حق تعالی کارها را بقرار عادات اجرا میداد اِنَّهُ حَکیمٌ عَلِیمٌ هرگاه کسی باین روش رفتار کرده محق باشد انرا از عصبیت مراد مقصود در زمین ہلاک فرو میبرد و اگر از زمره متقیان بوده درجهٔ ریاست ساخته باشد لایق است که او را موانع منع و ممالک قطع نماید زیراکه امر حق تعالی بدون رضا و اعانت او واخلاص براے او وخیرخواہی مسلمانان تقلیل نمی شود درین امر ہیچ مسلم و صاحب بصیرت شک و ریب ندارد هر کاری که عامه خلق بران اجماع کنند پشتیبان وی را ناچار است در حدیث صحیح وارد شده که ما بعث الله نبیاً الا فی منعة قومہ یعنی فرستاده نشده هیچ پیغمبری مگر در شوکت وقوت از قوم او هرگاه در انبیار باولی تر مردمان چنین باشد پس بغیر ایشان چه گمان داری که خواندشان مدون پشتیبان از غالب شدن قطع نگردد در اکثر احوال شورش کننده گان وفقها که تغییر منکر از عامه اقامه دارند از انجه ذکر شد غافلند زیرا که بسیاری از عباد وسالکان دین برای تغییر منکر ونهی آن وامر با معروف نزد امراء جابر رفته امید ثواب بر عمل خود میدارند. اتباع و مشتاقون آنها زیاد شده غوغا و فتنه بر پا می شود نفس های خود را در معرض ہلاک می اندازند اکثرشان دران راه مزدورین ہلاک میشوند نه ماجورین بلکه بسیاری شان ادعای مهدی می نمایند با اینکه دعوای شان صحیح نیست بسیاری از عامه و گمراہان کستانی که بعقل خود مراجعه نمی کنند که هدایت شوند و نه ایشان را علمی که فائده بر دارند مدعیان این دعویٰ را اجابت نموده اجابت میکنند چون شهرت ظہور فاطمی را شنیده حقیقت امر را ندانستند و اکثری شان در مملکت فاسیه و اطراف آبادیهای افریقیه و سوس مغرب اند و بسیاری از کم بصیرتان را می یابی که قصد رباط ماسه را نموده فیراک همان مغرب از متیمین کذاب بودند اعتقادشان اینکه آنها بدعوت فاطمی قیام دارند برای تغیر