Page 670

فتوحات اسلامی جلد ثانی ( ۷۷ ) سپاه تیمور لقصد شام هم چشم و گوش خود را بابن شحنه کرده متوجه بود ابن شحنه گفت روزی اعرابی بحضور حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت ای رسول خدا مرد برای حمیت و برای شجاعت و برای اینکه موقعش شناخته شود جنگ می کند پس کجاست در راه خدا حضرت رسول علیه السلام فرمودند کسی که جنگ کند برای اینکه کلمه خدا بلند شود این جنگ برای خدا است و هر کس از ما و شما برای بلندی کلمه خدا بجنگد آن شهید است تیمور بعد از دانستن این جواب گفت خوب و تحسین کرد عبد الجبار هم گفت که چه خوب جواب گفتی بعد ازین مسئله دروازه موانست باز شده تیمور گفت من نصف یک آدمم و اینچنین ممالک را امثال ممالک عجم و عراق و هند و ممالک تتر را گرفتم من فتم لیس للدم است که بشکرانه این نعمت از بندگان خدا عفو کنی و کسی را نکشی گفت قسم بخدا وند اگر من کسی را قصد داشته باشم مگر خود شما خود را در دروازه کشتید یعنی از ازدحام و قسم بخدا که نمی کشم از شما یکی را و یعنی اکنون ) و شما باشخاص و اموال خود ها مامون میباشید و بعد ازین سوال های تیمور و جواب های علما متکرر شده و هر کدام از علما و حاضرین در جواب بنای تقدم را گذاشتند و چنان تصور می شد که تیمور در مدرسه بین طلبای خود بمباحثه مشغول است لاکن قاضی شرف الدین علما را منع نموده گفت ساکت باشید که این مرد یعنی ابن شحنه جواب بگوید چه آن بلغتۀ تیمور میداند و آخرین سوالی که تیمور نمود این بود که در باب علی و معاویه و یزید چه میگوئید درین وقت قاضی شرف الدین که بپهلوی ابن شحنه نشسته بود با بن شحنه خفیاً گفت که میدانم چه باید بگوئی چه این مرد شیعی است و هنوز کسی جواب نداده بود که قاضی علم الدین قفصی سیفی مالکی سخی گفت معنیش چنین بود که همه اینها مجتهد اند تیمور ازین سخن برآشفته و خیلی غضب نموده و گفت علی بر حق و معاویه و یزید فاسق است و شما حلبی ها تبعۀ مردم دمشق و آنها یزیدی بایند که حضرت حسین را بشهادت رسانیدند ابن شحنه بنای ملاطفت را گذاشته و از علم الدین معذرت نموده گفت این ملا یک چیزی در یک کتابی که معنی آنرا نمیدانسته خوانده بود تیمور بعد ازین معذرت قدری خوش شده عبدالجبار هم بنای خوش طبعی را گذاشته گفت که ابن شحنه عالم