Page 625

فتوحات اسلامی جلد دوم (32) رسیدن جلال الدین بآمد و منهزم شدن آن قریشی که مامن اکراد و دارای بساتین و آبهای جاری و یک راه بسیار تنگ بود رهسپار شدند اکراد در آن تنگنای بایشان متصادف شده ایشان را از دیار خود منع نموده بسیار نفری شان را کشتند تترا هم ناکام شده بطرف شهرهائی که صاحب و مدافع نداشت شتافته بماردین رسیده هرچه یافتند بیغما بردند و رئیس ماردین هم خود را بقلعه ماردین محصن نموده پس ازان تترها به نصیبین و جزیره رفته و سواد آنها را تا راج کرده و هرکس که بدست شان آمد کشتند لاکن در وازه های آن بسته شد و تتر با جانب سنجار رفته بکوه های آن داخل شده و بعرابان تا راج وقتل نمودند و یک طایفه شان جانب موصل بقریه مونه که نزدیک موصل است رفته تا راج نمودند و اهالی که بیک موضع پناه برده بودند کامل بقتل رسیدند ابن اثیر میگوید یکی ازان مردم بمن حکایت نمود که من از دست شان بیک کاهدان پنهان شده بودم اگرچه مرا نمی آمدند مگر من ایشان را از سوراخ خانه می دیدم که هرکه را میپوختند بکشد آن بیچاره لا بالله میگفت و زمانی که ده را تا راج و مردم را قتل نمودند ایشان را در کوچه که براسپان خود بازی میکنند و خنده کرده بلغت خود سرود میخوانند و لا بالله میگویند نصف طایفه شان جانب نصیبین روم رفته قتل و تا راج کرده واپس آمد و باز بشهر لیس معاودت نمودند اهل بدلیس بقلعه و کوه ها متحصن شدند تترها هم اندکی قتل نموده شهر را آتش زدند ابن اثیر میگوید یک مردی ازانها بمن حکایت کرد که اگر چند نفر سوار میداشتیم یکی از تتر از نزد ما زنده نمی رفت چه راه های تنگ و کوهستانی بود و عده کمی در آن جا بر نفری زیاد هم غالب شده میتوانست بعد ازان بطرف خلاط رفته بکشهر را از انکه با گرمی میکشتند محاصره کردند که محکم ترین شهرها بود و آنرا بقوه فتح نموده همه ساکنین آن را قتل نموده قصبه شهر را ارجیش هم که آن نیز از اعمال خلاط است کردند خلاط شهر بزرگی است و همان رویه خود را درین شهر نیز در ماه ذی حجه سنه ششصد و بیست و هشت حکم فرما شدند ابن اثیر میگوید برای من ازان مردم حکایت ها نمودند که ممکن است کسی باور نکند چه آنقدر خوف که خداوند در دلها ی آن مردم