Page 550

فتوحات اسلامی (۵۳۷) ذکر مصالح با فرنگیان دید که وی را پسند نیامد پرسید گفتند این السیفت که قاضی کمال الدین از فلان سبب فرستاد گفت این مال نه از ماست و نه از بیت المال امر فرمود که آن مالرا پس به قاضی مذکور رد شود تا بصاحبان او برساند خزانه دار آن مال را به قاضی کمال الدین فرستاد قاضی موصوف پس بخزانه دار ارسال کرد بگفت چون ملک عادل پرسید از طرف من بگوید که این از خود شما است دفعه ثانی که ملک عادل داخل خزانه شد آن مالها را دید سر خزانه دار قهر نمود بگفت نگفتم که مال امرا تا حق رد نمائید چرا تعلیل کردید قول کمال الدین را عرض نمودن ملک مال را بنزد یعه رسول نزد قاضی فرستاد و گفت کمال الدین بگوئید که تو قدرت بر تحمل این باره داری اما من گردن من باریک است طاقت حمل مخاصمه آنرا بحضور خدا ایتعالی ندارم دیگر از عدل وی بعد از موت وی حکایت عجیب است که مرد غریبی در دمشق وطن گرفته اقامت نمود عدل سلطان نور الدین رحمة الله علیه را دید چون سلطان وفات کرد بعد از وی بعضی لشکریان بر وی ظلم کردند هرچند شکوه کرد کسی بداد وی نرسید از قلعه فرود آمده فریاد کنان گریبان مکرد جامه خود را چاک کرده میگفت ای نور الدین اگر مارا در مجال هلاکت بمال مظلومان مشاهده میکردی هر ائینه بر ما رحم مینمودی امروز عدل تو کجا است قدمه مرتب نور الدین نموده با او خلقی زیاد بودند که تماشا گریه و فریاد میکردند خبر بصلاح الدین رسید بوی گفتند که شهر و رعیت با محافظت تا والا بزودی مملکت از دست تو رفت در نزد آن مردی که بر سر ترنت نور الدین رفته و با وی مردمان بسیاری همراهی کردند شخصی انفرستاد یرا خواسته ظلم را از وی دور و دل آن را خشنود گردان سلطان چنان کرد ضافته هم چیزی بوی بخشید شخص از دفعه اول بیشتر گریست سلطان صلاح الدین گفت چرا گریه میکنی گفت بر سلطانی میگریم که بعد از موت خود برما عدل و حسان میکند صلاح الدین گفت راست گفتی هر بار یکه انه ما عدل مشاهده کردی از وی تعلیم گرفته ایم دیگر از عدل سلطان نور الدین این بود که داری برای کشف حالات بنا نمود دار العدل نامید در هفته دور وز همراه قاضی و فقها برای فیصله خصومات در انجا جلوس میکرد اما شجاعت و حسن تدبیر آن در محاربه منحدی بود که گویا هر دو بوی ختم شده بود زیرا که در جنگ صبر کنند تر و در کید و رأی دانا تر و با مورد احوال شکریان ملاز همه غایف تر بود چنان بوی