Page 549

فتوحات اسلامی (۵۳۶) ذکر مصالح با فرنگیان از اموال بیت المال اگر وقتی ضرورت شدی بدون فتوی علما نمیگرفت انچه را که علما گرفتن آنرا حلال میدانست زیاده نمیگرفت قصه شکوه زوجه او در موضوع تنگی معاش و دادن کرایه سید دکان حصر پیشتر ذکر یافت حاجت به تکرار نیست لباس که شرع نهی کرده نمی پوشید مانند ابریشمی و طلا اشامیدن خمر و جمع آن را در تمام بلاد خود منع نمود شارب خمر را حد شرعی میزد هرکس که بود وقتی عمامه مصری قصب رفیع بوی آوردند که مذهب بود از خوف در حضور شرع دروند مکر توصیف نمودند ملتفت نگردید ناگاه مرد صوفی در نزد او آمد آن عمامه را بوی مردادن نمود بعضی گفتند که برای این مرد صلاحیت ندارد اگر به غیر آن بدهی بهتر خواهد بود گفت بدهید که بفروشند و بثمن آن نفع بردارد زیرا امید وارم که در اخرت عوض گیرم آن عمامه بصوفی تسلیم شد به بغداد برد به ششصد دینار یا هفتصد بفروخت بعضی گفته اند بهمدان برده به هزار دینار فروخت ملوک پیش از وی با شان جانی همت کمی شان شکم و فرج بود نه معروف را میدانستند و نه منکر را انکار میکردند تا اینکه نوبت دولت بوی رسید باوامر و نواهی شرع اتباع و تنا رادنیز بوی اقتدا کردند عمال او خصال او را اخذ کردند ازان سبب اجر او بلند شد من سن سنه حسنة فله اجرها و اجر من عمل بها الى يوم القيام برای مرد نیکست اجرو ثواب چنانکه بعمل آورنده اش اگر کسی گوید چگونه موصوف بزهد میشود باین همه مملکت های متسعه و دانسنت اموال کثیره میگویم سلیمان علی نبینا و علیه السلام را یا دآور که بان پادشاهی سید الزاهدین زمانه خود بودند و حضرت سیدنا محمد صلی الله علیه وسلم با وجود یکه حضر موت و یمن و حجاز و تمام جزیرة العرب بتصرف شان بود و اکوشان در حقیقت سید الزاهدین تمام عالم بودند زیرا که زهد خالی بودن قلب است از محبت دنیا اما عدل وی که بهترین ملوک و اعدل ملوک بود از روی حسن سیرت و حکم از عدل او چنان بود که ندگور شد که در تمام شهرهای خود باج گیر و عشر کننده را نگذاشت انصاف مظلوم را از ظالم میگرفت هرکس بوی قوی وضعیف در نزد او بحق داری مساوی بودند شکوه مظلوم را بشنیده کشف حال او را بنفس خود میکرد به حاجب وامیر خود اعتماد نداشت ازین سبب ذکر او در مشرق و مغرب منتشر گردید وصیت عدالتش افاق را احاطه کرد حکایت شده است که وی روزی داخل خزانه شد در انجا مال