Page 540

فتوحات اسلامی (۵۲۷) ذکر مصالحه با فرنگیان خود بخشوده بود دوازده ہزار راس اسب بشمار آمد بسیار سخی و جواد طبیعت و خراج - بود خصوصا بغازیان و مجاهدین کفار اسپ ملکی نداشت که سوار شود و اسپی که سوار میگردید یا بخشیده گی یکی از مجاهدین بود یا وعده بخشش آن داده بود و صاحب آن بطلب وی بود وقتی که بکار زار حاضر میگردید اسی عاریت میگرفت و مقاتله مینمود چون از اسپ پائین میگردید صاحب آن آمده میگرفت مجلس پائین آن مدام از علما رو اهل دین و صاحبان فضل پر بود بحث و گفتگو بی علما را در پیش خود بسیار دوست میداشت و در مباحثه با ایشان شریک میگردید خصوصا در مسئله- ہای باریک و مشکل از بسکه مداومت بمجلس علما نموده بود از خودشان بعض احکام فرعی فقهی و دلیل ہای شرعی دانا تر گردیده بود علماء را بسیار گرامی میداشت و برای ایشان تواضع زیادی نمود به پنج وقت نماز مداومت زیاد داشت که هیچ نماز را - از وقت آن تاخیر نمی نمود و مداما نماز- به جماعت می خواند در جمیع کار ہای خود توکل بخدا وند جود مینمود که یکروز بر روز دیگر در اراده خود اضافه نمیکرد از گنابان خدمتگاران و اتباع خود و از لغزش ہای شان بسیار تغافل مینمود و سخنان مکرده و خلاف طبع از ایشان شنیده بد نمی برد و و متاثر نمینگردید گناه خطا کاران را کاہے بزبان نمی آورد تا حدیکه بعض غلامان و ی یکی را به سر موزه زده از وی خطا خورد و نزدیک بسلطان واقع گردیده میخواست بخود سلطان برسد بدیگر طرف التفات نموده همراه شخص دیگر بسخن مشغول گردیده از کار آن غلام تغافل اختیار نمود و بسیار پاک مجلس و پاک زبان بود نشتی دی فرموده است بموت سلطان مرد با مردند و بفوت وی صاحبان فضیلت فوت گردیدند و دستهایش