Page 513

فتوحات اسلامی (۵۰۰) رفتن فرنگیان بشهر عکا و کشتیهای دریائی شان در مقابله آنها آمده اسلحه و ذخیره ایشان ابهمراه شان می آورد و تسلیم شان می نمود و باز و پس رفته دیگری آورد تا اینکه استعداد ایشان از شمار و حساب بیرون گردید و در دقت رفتار اردوی شان مسلمانان آماده بودند که اگر بعضی انها از اردو قدری دور میشدند مسلمانان چپاو نموده میگرفتند تا اینکه کثیرشان از اردو تها می شد بچنگ مسلمانان گرفتار میگردید و چون خبر کوچ شان بسلطان صلاح الدین رسید بیرون شده آمد نزدیک شان رسید بعد امیرهای خود را جمع نموده به همراه شان مشورت نمود که آیا براه راست بمقابله شان برویم یا براه نا جاده و بیراهه رفته خودها را بر سر شان بیفگینیم امیران گفتند چه حاجت که در بیراهه و راهی ناجاده خودها را بزحمت و مشقت اندازیم چرا که راهها جاده کوه و سنگ و تنگ است میشود که بمقصد خودها کامیاب نگردیم فکر بهمین است که در راه راست فراخ میرود و در عکا بهمراه شان مقابل شده آنها را متفرق کرده پارچه پارچه میسازیم سلطان دید که میل امیران بجهت رفتار است ناچار با امیران خود موافقت نمود ولکن رأی سلطان چنین بود که همراه دشمنان که در حین رفتارشان که هنوز بجائی جاگیر نشده اند بمقابله و کارزار برابر شوند و سلطان فرمود که قاعده فرنگیان چنین است که اگر بموضعی رسیده منزل نمودند استحکام برای خود ها میسازند کارزار بهمراه آنها سخت میگردد و مقصود بایمان حاصل نمیشود رأی و فکر من است که قبل از رسیدن به عکا بهمراه شان مقابل گردیده مقصود حاصل نمائیم چون رأی امیران برخلاف این بود براه فراخ و اسع رفتند لکن فرنگیان بدینها سبقت نمودند و سلطان صلاح الدین جمعی از امیران خود مقرر فرمود که بکناره های اردوی فرنگیان رفته بقتل و غارت و چور و چپاو و کارزار بغزی شان مشغولی داشته باشند لکن فرنگیان با وجود قات مسلمانان بکارزار مسلمانان اقدام ننمودند درین مجاربه اگر لشکریان متابعت رأی سلطان صلاح الدین در رفتار و کارزار خود ها می نمودند البته مسلمانان کامیاب میگردیدند و فرنگیان به شهر عکا نمیرسیدند لکن امری را که خداوند تعالی اراده فرماید اسباب بهمان برابر میگردد چون لشکر سلطان صلاح الدین به عکا رسید دیدند که فرنگیان پیشتر از جانب دیگر آمده ازین دریا تا دریا دیگر تمام زمین عکا را فراگرفته اند و برای مسلمانان راهی بطرف عکا باقی نمانده است سلطان صلاح الدین بمقابل فرنگیان نزول فرموده خیمه خود را به تل کیان برپا نمود و میمنه لشکر را به تل قباظیه