Page 491

(۴۲۸) فتوحات اسلامی ذکر جنگ فرنگ شهر صور و فتح لابيا بسیار بر آستان مقرر نمود پس مجدد نمود اسلام در آنجا ترو تازه این کرمت که فتح بیت القدس باشد بعد از حضرت عمر بن الخطاب رضی الله تعالی عنه غیر از سلطان صلاح الدین کسی را حاصل نشد رحمه الله علیه برای فخر و شرف او همین کار بسنده است فرنگیان که در ان شهر بودند و عزم رفتن داشتند اموال و متاع و ذخایر که امکان بردن نداشت بقیمت ارزان میفروختند و بتجار عسکریان و دیگر نصاری که از اهل قدس بودند و از زمره فرنگیان نه بودند و در وقت فتح بیت القدس خویش کرده بودند که از ان بابیته نگرفته بندگان خود ثابت باشند سلطان قبول نموده بود اموال فرنگیان را که ترک کرده بودند بسیاری خریداری کردند از قسم صنادیق و غیره و گذاشتند اور خاهم که مانند آن موجود نمی شد چون سلوان ها و لوح ها و غیره ازین ها بسیار برفتند و تفرق بخش نمود سلطان برتیمان و بیوه زنان که از صه فرنگیان بود مال فراوان را دانعام و بخشش نمود برای کسانیکه جهت طبابت و معالجه داخل مملکت شده بودند التماس نمود تا یک سال دیگر را در شهر جهت معالجه و غمخواری مریضان و عاجز ها باشند بعد از ان سلطان صلاح الدین بیرون مدینه قدس تا بیست و پنجم شعبان اقامت نموده احوال و امور شهر را مرتب نمود ابتدائ به تاسیس رباط ها و مدرسه ها اقدام کرد پس مجدد اید و ابواب الاستید را در مرتبه خفن ساخت و آن در نهایت نیکوئی بود مدت غلبه فرنگیان بر بیت المقدس نو سالون بود زیرا که تصرف شان در سنه بود و در سنه از تصرف شان بیرون شد هر گاه فارغ شد سلطان موصوف از امر بیت المقدس بجانب بلده صور حرکت نمود در حالیکه جمع شده بودند درین شهر مردم بسیار از فرنگیان محرمین که ما جری از تاجران فرنگیان بود در آن شهر صاحب دولتالی گردیده بود بسیار به کمال خوبی اجرا میداشت و سعی در نگهبانی شهر ظاهر میکرد در نگا میکه سلطان صلاح الدین به شهر عکا رسیده بود و در آنجا چند روز اقامت ورزید ه خبرات به مرکش رسید وی در محکمه شهر صور سعی بلیغ نمود چنانچه دور او در شهرها دیواری بلند گردانید و خندق عمیق تعبیه نمود و از طرف دیگر بدریا متصل ساخت گویا شهر مانند یک جزیره در میان آب بود که امکان رسیدن بآن نداشت و نزدیک شدن محال بود سلطان موصوف از عکا کوچیده به نهم شهر رمضان به شهر یکه نزدیک شهر صور بود نزول فرمود چنانچه شهر دیده میشد تا اینکه تمام لشکریان او جمع گردیدند و مردم و پیالخلق شدند در بیست و دوم رمضان بالامین