Page 463

فتوحات اسلامی (۴۵۰) عوده سلطان ابوالحسن بطرف اندلس غرناطه بپای تخت خود رفت سلطان بسوی جزیره از آنجا بطرف کوه عبداللهان به شبته فرود آمد حقتعالی مسلمانرا باک نمود ثواب شان را بزرگ گردانید چون طاغیه از طرف بازگشت بر مسلمانان مانند شیر گردید طمع در هلاک شان بنمود لشکر پای نصرانیه را جمع نمود بقلعه بنی سعد سرحد غرناطه کینیستی آن فرود آمد الات و قوا را بر محاصره آن گماشته سخت فشار آورد اهل قریه را مشقت عطش پیدا بکمک خاسته بر حکم او فرود آمدند این قصه در سنه ۷۴۳ بود پس بسوی شهرهای خود متصرف شد اما سلطان ابوالحسن بعد از رفتن به سبته نفس خود را به بازگشتن بطرف جهاد الزام نمود بطرف فاس رفته در شهره برای جمع غری آدم فرستاد قوای خود را به بساحل بحر جته تجهز بودن کشتی پای جنگی پرون کرد تا اینکه عده بسیاری بآنها کامل گردید از آنجا بسوی سبته جته نزدیکی آن کوچ کرد وزیر خود را بالشکری مانند عده فرستاد بعضی اقارب وزیر را بطرف جزیره روان کرد عدهء با ایشان فرستاد چون خبر بطاغیه رسید جهازی جنگی خود را برای مدافعه در بحر زقاق جاری نمود کشتی ها با هم ملاقات کردند حقتعالی مسلمانانرا یاری داد و پاک ساخته از ایشان عده شهید گردیدند اسطول طاغیه در بحر زقاق تغلب نموده دار پای مسلمانانرا مالک شدند طاغیه بالشکری نصرانیه از اشبیلیه روی آورد تا اینکه لشکر خودرا در جزیره خضرا مقابل کشتی پای مسلمانان خوابانید و آرزو کرد که جزیره را با سبیلیه آن طرف در مملکت خود منضم نماید بعد ازان غله و صناعت گران و اسباب را جمع کرده تقولے خود بر محاصره جزیره دراز کرد ایند تا اینکه جته مطاوله لشکریان خانه حویلی برای خود ساختند سلطان ابوالحجاج ابن احمر با لشکر پای اندلس آمده روی بروی طاغیه بر جبل فتح بعنوان ممانعت فرود آمد سلطان ابوالحسن در تسهیلته مشکل شده اینکه امداد از سواران و مال و غله را به لشکری رساند اینها فایده نکرد حصاریز ایشان سخت مشقت بعمل هند سلطان ابن احمر را برای مصالحه همراه طاغیه اجازه داد بعد ازینکه طاغیه بطریق مکر و حیله اذن و اجازه داده بود بعضی کشتی پای خود را در راه شان مرصد ساخت مسلمانانرا بمقامی پیش آمدند بعد از خشک شدن گلوی شان زحمت بسیار بساحل رسیدند احوال جزیره و کسانیکه از لشکر سلطان بودند تنگ گردید از طاغیه امان خواستند برینکه به شهر فرود آیند برایشان داد بسوی مغرب برآمدند و آن سنه ۷۴۴ بود فرود آور د ایشانرا سلطان ابوالحسن بشهر بلسی خود و غله و باقی کرامت که از ایشان فوت شده بود سلطان عوض داد به جلیزه پای خوب آنها را نوازش کرد که همیشه