Page 430

فتوحات اسلامی (۴۱۷) بیان فتوحات امیر یعقوب بیان فتوحات امیر یعقوب بن یوسف بن عبدالمؤمن امیر یعقوب شخصی بود دین دار که تنفیذ احکام واقامه حدود می نمود وقتیکه دولت بنی عبد المؤمن بوی مقرر یافت تمامطراف مملکت بوی منقاد شدند و با هر یک شیوه خوب و گذاره مرغوب می نمود در امورات مملکت شخصی عالی و مدبری بود علم جهاد را بلند نمود و در بند های اسلام را پر و محکم ساخت مردان کاری و امور جهاد را در باقی بلاد اندلس مرتب کرد و از بسیاری محبت که به علما داشت مصاحبت و مشاورت او دایم بایشان بود و خود او نیز در کثیری از علوم عالم بود و طبعی ظریف داشت و این هم از انجمله است که وقتی به بعضی از عاملان خود نامه نوشت که یکنفر عالم جته تادیب اولاد او فرستند عامل دو نفر با نامه فرستاد بدین عنوان که دو نفر فرستادم یکی شان بحر است زخار و یکی بر است در دین بعد از امتحان مرغوب خاطر امیر یعقوب نیفتاد هر دو را پس فرستاد و در پشت نامه عامل خود نوشت که:- ظهور الفساد فی البر والبحر در سنه ۵۹۵ امیر یعقوب خبر رسید که فرنگیان بر شهر و شلب متصرف شدند امیر لشکری زیاد آماده کرده جمعیت خود شهر شلب را محاصره نموده از نزد فرنگیان گرفت و در همان وقت لشکری از عرب وغیره بجهاد فرستاد چهار شهر را که فرنگیان قبل بجهل سال از مسلمانان گرفته بودند استرداد نمود چون طالقه را یاد شاه طلیطله دید ترسید و طلب صلح نمود امیر یعقوب پنجساله معاهده صلح را با ونموده بسوی مراکش مراجعه کرد بعد از گذشتن مدت مصالحه فرنگیان لشکر عظیم بر بلاد مسلمانان ق دادند چنانچه قتل و غارت بسیاری رخ نمود خبر بامیر یعقوب رسید در مراکش لشکر بسیار بجهته مقاتله آماده ساخت در سنه ۵۹۱ فرنگیان از تجهیزات امیر یعقوب شنیده ولشکر از دور و نزدیک جمع آوری نموده بطرف امیر رو کردند امیر یعقوب بعد از جمع آوری لشکر در حین خروج بسوی جهاد دو چار مرض سختی شد که طبیبان از علاج آن مایوس شدند بواسطه شدت مرض از رفتن باز ماند و در اثر این اعراب وغیره که در اطراف بودند فساد و تباهی و غارت در آن حوالی بیا کردند و همچنین اذفونش پادشاه طلیطله هم در شهرهای مسلمانان شروع بقتل و غارت و فساد کرد امیر یعقوب لشکر خود را بواسطه رفع اختلاف و دفع فساد در آن بلاد متفرق ساخت تا اینکه فساد داخل را رفع کند اذفونش طمع بلاد مسلمین را نموده با میر نامه نوشت و در نامه خود تهدید و وعید زیادی کرده طلب یعقوب شلب را در حین ولایت گودش خلاص کرد نه وقتیکه بماراکثر مراجعت نمود از شقا ۴۱۱