Page 386

فتوحات اسلامی (۳۷۳) اتمام کلام در فتوحات اندلس معلم و عبادت وصیت کرد مردی در زمان آن مال خود برای خلاص کردن اسیر شهر های کفار هر چه جویا شدند موجود نشد اسیر مسلمانان بدست کفار از کمال حراسه آن در بندر ها در ایام دولت او منجم ماهری بود که آنرا ضبی میگفتند روزی از ان منجم پرسید ایام دولتی من چند هست خبر داد او را که هشت سال ساعتی متفکر شد پس از ان گفته عجب ترسانیدی مرا آنکه نیم کننده حکم کرده باشد مرا بر زبان تو قسم بخدایتعالی که در حین شدت اگر کسی در سجده باشد به نزد خدایتعالی هنوز کم هست پس ازان زیاده گردید بیدار از دنیا و بسیار کرد خیرت را در سنه یکصد و هشتاد فوت گردید و والی کردید دیده شد بعد ازان پسر او حکم بن هشام حکم مشابه بابی جعفر منصور از صفا و بیعباس در محکم کردن دولت و شدت ملک هیچ کندن اعدا بود روزی حکم بر یکی از خدام خود غضب نمود امر بقطع دست او نمود زیاد بن عبد الرحمن در ان مجلس حاضر بود زیاد گفت صباح گرداند خدایتعالی امیر را امام مالک مرا بخبر مرفوع حدیثی روایت کرد که هر کس فرع خورد خشم خود را در حالیکه قادر بود بر تنفیذ آن پر میکند او را خدم عالی از امن و امان در روز قیامت هشام مجرد شنیدن امر کرد که دست از خادم بازداشته در عفو کرد او را زیاد بن عبدالرحمن گفت ترا سوگند بخدا که مالک حدیث کرد ترا باین حدیث زیاد گفت سوگند بخدا که مالک حدیث کرد مرابین حدیث و از چیزهائیکه حکایت میشود از حکم بن هشام اینست که عم آن سعید الخیر بن عبد الرحمن الدخل بر آن دعویتی بود با ابن بشیر و با سعید الخیر وثیقه بود که در ان شهاد تها بود از جمله شاهدان حکم بن هشام بود که پیش از خلافت خود تحمل شهادت کرده بود پس عم آن سعید الخیر آمده از خلیفه طلب شهادت کرد در حالت خلافت خلیفه ترسید که قاضی شهادت او را رد خواهد کرد پیش از ادا شهادت در قضاء بخط خود نزد قاضی فرستاد و خبر داد او را که من بهمین حادثه شا هدم اگر قاضی شرع قبول میکند قاضی شهادت خلیفه را رد کرده غضب شد از رد شهادت خود و از اخبار عبد الرحمن بن حکم بن هشام است که روزی غضب کرد جاریه خود را طروب نام که محبوبه آن بود و آن را طرد کرد چون خشم آن ساکن شد کسان خود را جهت استرضار بطلب آن فرستاد طروب از اجابت خلیفه ابا نموده در ب مجلس خود را بست کرد خلیفه بی طاقت شده امر کرد که بدره ها در اہم را بیرون درب خواند وی انداختند چنانچه درب از بیرون بسته شد خلیفه آمد و ایستاده شد به در طروب گفت اگر از من راضی شوی همین در اهم هنگی از ان تو باشد طروب اجابت کرد در را باز