Page 385

اتمام کلام در غزوات اندلس (۳۷۲) فتوحات اسلامی شد شهر زهرا و از عجایبات که حکایت از خلیفه ناصر است آن است که روزی قصد فصد کرد نشست در عمارت کلان که واقع بود در اعلا و شهر زهرا و طلب کرد طبیب را چته فصد چون گرفت نیشتر را و میمالید دست خلیفه را درین اثنا داخل شد سارۀ مجلس خلیفه و بنظرفی از طلا نشست و خواند این بیت عربی را در حضور مجلسیان چنانچه تعجب کردند همگی ایها القاصد رفقا بامیر المومنینا --- انما تقصد عرقا فیه محد العالمینا یعنی ای فصاد نرمی کن با میر المومنین ناصر زیرا که فصد میکنی رگی را که در آن زندگی عالم است و این بیت را مکرر میگفت ازین خواندن خلیفه ناصر بسیار خوشوقتی نمود و تعجب کرد و پرسید که که تعلیم کرده است این ساره را گفتند که ام ولد شما حکم تعلیم کرده است و مهیا کرده است برآ همین سال پس انعام داد برای همان ام ولد سی هزار اکلا و مدتی در شاهی ناصر پنجاه سال شد و عادتی خلیفه ناصر بود که هر روزی که بروی خوش میگذشت عدد آن روز خواطر وی ملول نمیشد آن روز را بخط مینوشت بعد از فوت آن خط او را دیدند که در تمام پنجاه سال سلطنت ایام سرور آن چهارده روز بود - پسری ان ای عاقل که دل بستن باین دار خراب از عین حماقت است و بود جد خلیفه ناصر هشام بن عبدالرحمن در اخل امتداد میکرد در روش خود بعمر بن عبدالعزیز در تفتیش میکرد احوال معیت را بطریقی که چند نفر از ثقات میفرستاد در میان رعایا که عمال همراه رعایا چه روش دارند هرگاه میدانم جوری از اعمال آنرا معزول میکرد و مال رعیت را از ان میگرفت و آنرا فضیحت میکرد و چونکه وصف کرد آن را زیاد بن عبدالرحمن سرام حضرت امام مالک رحمة الله تعالی فرمود حضرت امام از خدا تعالی مسئلت میکنم که زینت دهد موسوم مارا بمثل همین امیر و چونکه رسید هشام را این قول حضرت امام و جلالت قدر او و بسیاری علم و تقوی حضرت امام پس باعث شد هشام رعایا را در اندلند بمذهب حضرت امام و بیشتر مردم اندلس مذهب اوزاعی بودند پس هشام مذهب امام را در مغرب نشر کرد غزا کرد هشام اهل اربونه را و فتح کرد آن را و شرط کرد بر معاهدین اهل جلیقه که برند خاک را از باره شهر اربونه بباب القصر قرطبه چته بنای مسجد جامع پس بنا کرد از ان خاک مسجدی را در پیش باب الجیان و مناقب هشام بسیار است در کتاب عقد الفرید در وصف هشام گفته هشام از روی جاهت و شرنت از باقی مردم نیکوتر و شریقت کامل المردة و تابع کتاب وسنت بود در حکم زکاة اموال مازیاده از مقدار شرع نمیگرفت و در جوانی از ان لغزشی بظهور نرسید و میفرستاد کیسه های زر را در شبها تاریک بمسجدها و با هلان تقسیم میکرد و اراده داشت درین فعل خود آبادی مسجدارا