Page 268

فتوحات اسلامی (۲۵۵) ذکر غزوه کش اگر من نبودی هرگز ستبوق نیامدی و سلطنت اندوختی بن کو کشا آمد و در بود و درگیری میگفت کی باری او اوا بخت او ند فتاد بدبراه پس بافت شد این سخنان اور اما میگوید گفت شعر لا يطمين عتبن علينا قابل لولا ماملک الامام اللد خل سعد و خزیف المهند ولقنا ومقادر ملغت رجال حائل أن الملوك مع الزمان كواكب نجم بطالعنا و نجم أفل الحد الابرية ان لا يغفلوا اليوم يكدر البرية غافل ويقول يوم سعد الا عقله جهل يسجاذه ما حواها العاقل اني واصيبه مذجو باصيلكم تا لغرب سحا والسعود تمايل ماذا من بشلی امام نائم فالملك فيكم ثابت متواصل و پادشایی او تا مدت سی سه سال و چهار ماه استقرار یافت و در سال یکصد و هفتاد و دو فات یافت و عمر وی پنجا و نه سال بود و بعد از وی پادشاهی با ولادش قرار گرفت تا آخر قرن رابع و مشریب غزوات او و فتوحات اولادش از کتر خواهیم کرد و اکنون بر سر اصل سخن رویم و فتوحات بنی عباس ا ذکر نمانیم در سال یکصد و چهل و خالد بن ابراهیم ذهلی که عامل خراسان بود و فاست باید و عبد الجبار بن عبد الرحمن از دی بجا او عامل خراسان شد و بعد از ان از دی عصیان اختیار بطهور آمد و خلع بیعت منصور را خواست پس در سال یکصد و چهل و یکم منصور خلیفه مهدی پسر خود را که پانزده ساله بود مصحوب لشکری بر سرش فرستاد و مهدی عبدالجبار را اسیر گردانیده بمنصور فرستاد منصور او را مقتول کرد دایالت خراسان بمهدی تفویض و قرار گرفت و در حین تغیر دولت عباسیه بسیاری از اهل خراسان نقض عهد نمودند بعضی کفار بینی از بلاد خود را واپس گرفتند منصو مهدی فرمان داد تا بغزای طبرستان رود ذکر غزوه طبرستان در سنه یکصد و چهل و یک منصور خلیفه به پسر خود مهدی که والی خراسان بود فرمان نوشت که بغزای طبرستان رود و به شهری منزل سازد و ابا الخصیب و خازم بن خزیمه را با جنود مسلمین بطرف اسپهبد روانه کند و اسپهبد در ان ایام با مصمغان ملکی زباندند محاربه داد و بمقابل او لشکر فرستاده بود چون از دخول ابی الخصیب با جنود مسلمین در بلاد خود است شد مصمغان را اطلاع داد مصمغان با خود اندیشید که اگر جنود اسلام را سپهبد مقاومت کنند البته وارد بلا د من خواهند شد و مرا نیز مغلوب خواهند کرد اولی اینکه با اسبه در محاربه لشکر اسلام تفاق کنم پس اسپهبد را از طرف خود اطمینان داده در محاربه مسلمین بادی اجتماع کرد و اسپهبد بعسکر خود مراجعت نمود و با مسلمین بنیاد محاربه کرد و مدت محار به فریقین طول کشید منصور عمر بن علاء را که با حوال طبرستان عالم بود با جنود جرار متوجه ساخت عمر قصد بلیده رویان نمود و بعد از فتح رویان قلعه طاق را با جمیع ما فیها مستقر در دیوان شعر عمر کسر نون نده د نباید صله گر بیست از روی خوشی با دستور ندیده بود عهده داشتم تفتیده خطوط کا بیجا از تصرفین دهقان طبرستان بکشتم عمران عله عهد بسته علیه بابه بربندد