Page 263

فتوحات اسلامی (۲۵۰) ذکر غزوات نصر سوختند پس نصر متوجه صاحبیہ فرغانه شد و ویرا محاصره نمود صاحب فرغانه در حین غفلت مسلمین از حصن برآمد و در کمپ مسلمانان اغارت نمودـ و ایشان برآ خروج ترکان کمین کردند که ناگاه جماعہ از ترکان بقصد غارت دواب عسکر بـ ایشان رسیدند ایشان بیکبار حمله بردند و ترکان را بهزیمت دادند و دهقان کشتند و اسیر نمودند این دهقان را با جماعه دیگر بعهده نصر ابن دهقان را نیز کشت اخرالامر اهل فرغانه التماس صلح نمودند نصر سلیمان بن صول ابا کتاب صلح نزد صاحب فرغانه فرستاد صاحب فرغانه سلیمان را سنجزین او داین خود فرستاد تا تماشا کند بعد از سیر خزاین ویرا به نزد خود خواست و پرسید کہ چگونه دیدی طریقی را که بین بلاد ما د بلاد شماست ـ گفت راهی است بسیار نرم و پر آب و علف صاحب فرغانه را این سخن مکروه نمود بعده گفت از چہ میدانی سلیمان گفت من طبرستان و خربستان و غور مختل اغزا کردم چگوند نمیدانم گفت چه دیدی اسباب ادوت حرب را گفت عده نیکی ست ولی ندانستی که محصور را از چند امر گزیر نیست ـ یکی اینکه ایمن نمیباشد از اقرب و ادثق مردمان بخودـ دیگره؟؟ میسازد انچه جمع نموده باشد و تسلیم سازه دیگر مبتلا میگردد بمرض کہ اسمر هلاک میسازد او را ازین سخن نیز صاحب فرغانه را کره آمد فرمود حاضر کنند کتاب صلح را چون قرئت شد اجابت نمود و مادر خود را که صاحبه امر و مشورت وی بود نزد نصر فرستاد تا تاکید صلح نماید ما درش چون نزد نصر رسید و اجازت دربار یافت کلماتی چند گفت که بعضی از انها این بود پادشاهے کمال نمی یابد و بادشاهی گفته نمیشود الا بعد از حصول شش چیزـ اول وزیری معتمد کہ مافی الضمیر خود را با وی بتواند در میان نهد و مشورت نماید و بنصیحتش اعتماد کندـ دوم طباخی که در حین عدم اشتها مهیا سازد انچه در وقت اشتها بکار آید ـ سوم زنے کہ چون غمناک بخانہ آید از دیدنش غم زایل گردد و سرور افزاید ـ چهارم پی کہ در حین اضطرار چون بوی رسد او را از دست دشمن برهاندـ پنجم شمشیری که در وقت قتال از خیانتش نترسد ششم ذخیره که در هر موضع و مکان ویرا بکار آید بعد ازان تمیم بن نصر بمجاس درآمد زن پرسید که این کیست گفتند جوان خراسان تمیم بن نصر زن را از وی خوش نیامد و گفت درین جوان نه شرف دوقار کبیر است و نه حلاوت صغیرـ بعد ازان حجاج بن قتیبہ بن مسلم با سلاح درآمد