Page 144

فتوحات اسلامی ( ۱۳۱ ) بیان واقعه نهاوند گذاشتند مع حدوث اینواقعه منع نشدند. از جمله کسانیکه محرک این امر شده بودند جراح بن سنان اسدی بود و بحضرت عمر رضی الم عنه از سعد شکایت ورزید ندا میرالمومنین فرمود بخداوند قسم پیش آمد اینواقعه مرا از تصفیه امور تان مانع نمی شود و محمد بن مسلمه را که در عهد عدالت مهد حضرت عمر رضی ام عنه مفتش عالمها بود فرستاد ارسال مفتش مقارن باوقتی بود که مردمان مهیا از برای مقابله و مقاتله اهل فارس بودند ــ محمد بن مسلمه با سعد رحمة بمہر اہل کوفہ گردش کرده از رفتار سعد رض استفسار می نمود همه طوایف و قبایل بخوب مدح سعدرم را می نمودند مگر اشخاصیکه طرف دار جراح بن سنان اسدی بودند سکوت کردند تا اینکه به بنی اسد رسیده سوال کرد اسامه بسته خیزده گفت دیگر چیزی نمیگویم مگر که سعد رض مساوات در تقسیم اموال و عدالت در اجرای احکام نمیکند و همراى لشکر بجنگ نمی برآید - سعد رو از استماع سخنان ویجون گشته فرمود خدا یا اگر دروغ میگوید چشمهایش اکور و عائلہ اش را زیاد و فتنه رفتارش نا براه در خودت سعدرض چشمهای او کور گردید و ده دختریه اشین پیرامون شد چون آواز زنی را می شنید رفته جانش احساس میکرد مردم وقتیکه از عیب می نمودند بجواب میگفت چگونه عماے سعدرہ کہ مرونیک است مرا باین مصیبت مبتلا ساخته ـ و نیز سعد رض در حق اشخاصیکه با او عناد داشته مخالفت نموده بودند نفرین فرموده بود کہ الہ العالمین اگر این فعل شان ناشی از شر و تکبر وریا بود مشقت گرفتارشان نما لہذا جراح بن سنان حینیکه بقتل حسن ابن علی رو مبادرت کرد بضرب شمشیر را پاره پاره گشت و همچنین قبیصہ بواسطه سنگ ها دارجه بذریعه خشت ها و غلافہ های شمشیر گشتہ شد ــ سعدرض مستجاب الدعوت بود زیرا کہ پیغمبر ص درباره وی با استجابت دعا فرموده بود سعدہ ہم از جلد ده یار بہشتی و سابقین در اسلام و از خالو های رسول ام صلی الم علیه وسلم بود ـ اولین کیست که در راه خدا بتعالی تیرانداخته و خون مشرکان را ریخته چنانچه نبی اکرم صلی اللہ علیہ وسلم فرمود که پدر و مادرم فدای تو باد یا سعد ــ بعد از ان محمد ابن مسلمہ همراہ سعد رہ د اشخاصیکه شاکی بودند بحضور حضرت عمر رضی الله عنہ آمده کیفیت را بیان نمود حضرت عمر رضی اللہ عنہ سوال کرد که نماز را چہ قسم ادا میکنی یا سعد - گفت دورکعت اول را طولانی و دوئی آخری را کوتاه می خوانم امیرالمومنین رضی الله عنه فرمود گمان میکنم که سبب پرخاش شان همین باشد یا ابا اسحاق اگر چه تسماط نمی بود ملامتی که شان ظاهر بود