Page 1040

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۴۴۷) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه بدروازه آمده فریاد میکند و آواز آن نمی شنوم بعد گفت اگر گوش گران شده است چشم من نرفته است میان مردمان اعلان نماید هیچکس جامه سُرخ نپوشد مگرستم رسیده تادانسته گردم بوی چون به چشم خود به بینم صبح و شام بقیل سوار گردیده میگشت تا اینکه مظلومی را دیده وی را بانصاف برساند ای امیر المومنین فکر کن کافر مشرک چیقدر مهربانی بشر کان دارد و رفیق شده در مملکت خود خود را زحمت میدهد و بداد مظلومان میرسد و تو خلیفه وقت مؤمن بالله و پسرعم پیغمبر خدا بمسلمانان مهربانی پیش می کنی و وقت و زحمت بخود قراری دهی که بداد مظلومان برسی و حقوق ستانزا ادانمائی مالها را جمع کی از سیب بیرون نخواهد بود یا میگوئی به پسر خود جمع مینمایم خدای تعالی بتو عبرت نشان داده است که طفل صغیر از شکم مادر خود می افتد و در روئی زمین هیچ چیز خبر ندارد و اشخاصی که مال دارند البته بی سبب بکسی خیری نمی دهند و بخیلی میکنند حق تعالی از الطاف یزدانی بدان طفل صغیر لطف مینماید و رنجت مردمان را به طرف آن طفل زیاده می ساید و تو نمیدهی بلکه خدا وند تعالی میدهد بهر کسی که میخواهد د اگر میگوئی مالها جمع میکنم تا تسلط خود محکم نمایم این کیفیت را هم حق تعالی بتو عبرت نشان داده است که پادشاهان سابق اینقدر طلا و نقره جمع نمودند و نظام ولشکر های بسیار مکثره بآنها فائده ننمود وقتی که اراده خداوند بطرف شما رفته بود با ضعف و قلت شما بان خلافت شما قرار گرفت و اگر میگوئی مالها جمع میکنم که ازین شرکتی که دارم زیاده منزلت حاصل نمایم سوگند بخدا وند که از منزلت حاکمه که تصرف تو میباشد فوق ازین منزلتی نیست که حاصل نمائی مگر منزلت روحانی که بعمل صالح حاصل میگردد پس ای امیرالمومنین رعیت نافرمان خود را زیاده از کشتن می توانی عذاب نمائی خلیفه گفت نه گفت چه میگوئی در جواب پادشاهی که اینقدر بتو انعام فرموده است و مُلک زیاد دنیا وی را عطا کرده است و حق تعالی بنده