Page 99

دهقان حریص از پی تابوت بزرگان بنها ده بکف بیل که این نقش حریم کیست این آتش سوزنده که خوانند نفاقش افروخته دامن زده یارب شریر کیست سر گرفته یکرشوه خور از دهر ندیدم کانگشت کنند از پی او کین بکر کیست از بسکه بهر کوچه هر خانه دویدم نشناخت ندانست کسی کاین سگزی کیست وزك طمع همنفسان بين كه بيك نيز در حلقه ذکری که نجبند ذکری کیست هر کس که سخن های ترا دید بدل گفت کین شهد گلو سوز ندانم شکری کیست روز روشن بمفلسان تار است سر بد وش تهی دلان با راست سر که کا ري وشيره بر داري بذر این نزد عقل و شو ا راست اسپ پر با ر ملك نا منز وع هر کجا هست مال سر کا راست گنج قارون اگر بدست خسیس او فتد خوار زار نا د ا راست بد گهر را مباش یار و ندیم که توا ضع او خم ما ر است خرق عا د ت ز صو فیان همه جا چای تریاك و بنك نسوار است زهد در عهد ما مپرس که چیست همه ريش بروت دستار است نهي کن شب نشینی از گوزك هر که گوزد نخست بیدار است بحضرت میرزا عمر خان کرخ عذ ر کردم بحضرت عا لی نکته غیر قال و قیل نگفت