Page 93

میر و کابل دوش بزن گفت خواهر در محفل محاسبه پائی بزن بشوق باهر که خاطر تو کشد بوسه صرف کن با خانقاه میر و از زاهدان مترس برقع زدوی و یکطرف افکن برون خرام از سوی راست زلف جدیدانه وا نما اینک دو هفته مدت ایام دل بریست از طعنه حسود کر اندیشه می کنی اندر جواب گفت که ای بی حمیتنا ای جامع جمیع قباحت که خویش را در روز فعل و شوه بشب خرج کار فسق نریچه روی تا بی اثر مرد ریشدار نصحی کنم بنطق که هر گز نکرده اند تو شیر بچه و کند شیر صید را بگذر زکس کشی که اگر هیئت نخست گوزك تو نیز یا وه سرا نی و هر زه گرد با غار غار خویش حران تند هر طرف تا چند میزنی برخ از ناز پو در یکسو فگن بذور ق خود از ناز معجر خواه از جماعه ملل و خواه عسکر گرمیل می شود بسوی اهل دل در تا کی به پرده عشوه کنی همچو دیگر تا مردم قدیم کند خاك بر سر تعطیل تا بچند بده کام دلبر در فارس روی کن بسواری موتر نا مرد ما و بیشر فا احمقا خر بد نام کرده تو به ال پیمبر از زن فلاش بخت تو گم گشته جگر نه از قفای مادر و تر پیش دختر از شط آمویه تا باب خیبر اسان نمی دهد زكف خود غضنفر باز آید از سفر نشوی کون مجاور ترسم تو را بیاوه کند چرخ چنبر کاین راهبر شر د بیکی میخ پنچر