Machine transcription
٧٦
بر خواند که فعل نار وایش آواره نمود با خا میش
کی خاین پاك دین اسلام اينك تو هندو شیرو کو میش
افغان بملك فارس داداش دران بر و سیان تبارش
اسلام و همیشه یار جرمن اجان و محب اهل اطریش
يكر بمحن از پناه خالق همت طلب از دعای کا شیش
يك لا لحه دکر زشاهی کا قطاع جهان ندید ثا نیش
چون خلع امانت امان شد جد و اردلید وکنده شد بیش
در دوره این جناب عالی کم کشت جدید عتیقه شد بیش
هر نقص که در کمال دین بود این خادم او کند تمامیش
ای یار خدای عالم آرای وی عیش رسان دفع تشویش
ما را بپناه این شهنشاه بیدار بحق جبار در ویش
یا رب تو بحق پیر انصار کو را به ثنا ستوده جامیش
تا هست جهان بقای او باد تا باد زمانه دار با قیش
حاجت بدعای دیگران نیست آنرا که شده است شرع در عیش
قصیده
عجب مدار گر از کف کشت تار امروز که باز بند د اگر بخت گشت یار امروز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
