Page 52

يا الهى بحريم حرم محترمى متفق دار بهم دولت مقامات ما امن شد ملك بدين گونه كه كورك نيبها كه ز لطف ازلت منزل قرآن آمد تا نه بينيم بچشم انچه با يران امد با پر بروی خود از چشمه كو بان امد قصيده كه در زبان حكمرانى محمد ابراهيم خان نائب الحكومه گفته افسوس سال پار و رفيقان پارسا وان حجرهٔ كه داشتم از بذر جو فروش در گرد حجره هر طرفى چيده رنگ رنگ بر خاطرم نه كرد ملالى ز چون و چند از باده نفاق مرا پر پياله ها يكسو معلمين زده صف جمله در سكوت يكجا فدائيان وطن باده خواسته يك گوشه مخلصان يلى ز شا فلان يكطاق پر زناول و يكصحن پر زنرد يكدسته بند لا ترو يكسو بساط نرد هند و كشيده نقشه و يساك خويش را وز عید پید یهو د ايست دشت دشت دهری گرفته دفتر باطل بروی دست وان هيئت كه بود سراسر همه وفا سر سبز همچو مجتهد شیعه در ابا گلدانی پر از گل و گلهای دل ربا و اندر خیال من نه خلاف که شد چرا حاصل زاتحاد مرا كشته مد عا يكطرف صوفیان همه بر داشته نوا يك جافد يمیان زره بر با ده پشت پا يكطرف سارقان عليكوز ماروا يكسو كتاب دينى و او صاف اوليا يكسو كشاده اطلس و تعريف سينما يكسوی روضه خوانی و تشبیه کربلا يك رو يه پر ز جشن نصار اسر اسر كی نیستناك جنت و دوزخ بیا بیا