Page 34

۲۸ حساب مال مرا از کمال من دریاب نشان فضل مرا از جمال من بنگر بنظم و نثر بدیعهای من نمیگنجد بیا و از سر تقصیر خویشتن بگذر بس است خایه بدا مادزینت کافی بصنع طبع بحسن عروس ده زیور بگو که از کف ممسك چسان برون کردی بمکر و حیله و کذب و دغا دفینه زر شب نخست که او را مثال شبه بدید کی بجز شب مولود شاه دین پرور خدیو کشور افغان امیر امان الله که در وظیفه اول گرفت خون پدر از وست دولت ما در شکوه استقلال از وست ملت مشهور مایه کرو بفر مطیع گشت به او روس و دولت ایران مسلم است به او مصر و بوهم و قیصر بعهد این شه غازی که نیستش ثانی رسید مرده مرا از پتو دیواندر * رئیس زاده اسحق زائی عبد الله خطی نوشته که ای اهل شوق را سرور مرا فقیهه یکی دختر یست در خانه کسی ندیده ز مسکاب تا پل سکر به پیش قامت او سر و بید مجنون است بگیسوش خط افسرده کیدهد عنبر فرشته ایست ز رحمت به آن و خلق حیا . نگاه عشوه و نازو اداست برج هنر پریر خان کرخ در مقابل رویش سفال میمنه در جنب کاسه کشغر بلوق بسته هما نا بصبح استفتاح تولد ش شب قدر است ختنه ماه صفر لبش عقیق یمن را نموده شرمنده دو چشم نرگس و دندان درو دهان شکر * دیواندر کوهیست در شرق هرات !