Page 138

متشکرم که هرگز چو معلم امانت نه شرف بکار دارم نه رسوخ نه تمدن کجاست دیده که گرید بحال زار آخر لحظه لحظه از ین قلم رنگ نو زاهد ز او فروشی پابند خان سید یوسف گذاره رفت نه تنها بباد چون تیتران ز هرچه داشتم از وی علاقه بگسستم نفاق چیست بقانون حریت خواهان نظام نامۀ دولت بقوۀ تفتیش جهان بکام دل مملکت پر ستان شد حقوق ملت اگر میرسید از دولت گیر مقمر «۱» شطرنج روزگار اینست ظلمی که با کرده حاکم کشمیر «۳» خلاف وعده بسر روی کرده میترسم زر وی حرص اگر پشت بر منار کنند امید نیست که از ملك غير باز آید سپو ختم بر غبت شب عید با برا در نیز د بگوز کی ما هنری ز شعر بهتر کر است ز هره که خندد بروز گار آخر کند پر تله امسال را بیار آخر بسوخت حاصل نوکشت چون شیار آخر ر سید نوبت انجیل کار بار آخر چو میبرد به تظلم علاقه دار آخر که با نفاق بر آرد زماد مار آخر نوشته است بر و صرف کاردار آخر بریخت ماس شکمت از کفم نقار آخر میشدم بدین کس کشان شکار آخر پیاده «۲» عو شود نیز چون سوار آخر نکرده بر طبسی مردم تتار آخر که کون کشی شود اسباب اعتبار آخر ز بیخ بر کشد این اشتها منار آخر کسی که کرده اراقلیم ما فرار آخر ۱ یعنی قمار باز ۲ راجع بخوانیر سواران که اموال امان الله خانه وقوف نمو د ۳ قو ماندند محفوظ