Page 101

سنجیده ایم لطف تو ای افسر سپاه گفتی به بهر خوانه که در ارک میروم گفتم چرا چنین کنی و من چنان کسم گفتم نه خبر که دعا گوی دولتم همسنك قهر کشمکش بهر دار نیست گفتا قلو ریخته پای مزار نیست گفتا برو چنین چنان را بکار نیست گفتا که راستی بگروه خیار نیست گر کار دان خفیه نویسی بهر جهت از منع بار گاه ترا اعتذار نیست جهان تمام بپی جستن چه جند است مخور فریب هر ان شیر دل که می بینی چه حظ گرفت کسی کومدام محزون است هوای عالم علوي نمی کشد ما را میان خانقه شیخ جای تزویر است در آبدوره پاکان با مروت ما به است فیشن بیقیل قال بغض حسد نه هزل مسخره بود است آنچه وا گفتم مگر کسی که چومن خوارزار الکند است سمندرکره یا مخنث ملك الوند است چه نقص کرد کسی کوز بخت خورسند است کران نیست و یا منقذ فلك بند است مرو بحلقه زاهد که میر بسرقند است که شام شبچره صبح نان اسپند است زخر قه که در و از فساد پیوند است اگر قبول نمائی بیان من پند است خبر دهید کسان مشتری شکر را که شعر كورك ما ظاهر آیه اثر قند است * دزد معر و في بود سمندر همچنین