Page 76

صفحهٔ ( ۱۳ ) سال اول ـ مجلهٔ کابل شمارهٔ ( ۲ ) قسمت ادبی کاهی کابلی متأسفانه ارباب تذکره و نگارندگان سیر از شعرا ورجال نامداری که سر برآوردهٔ شهر عزیز کابل است صرف نظر کرده هویت وحقیقت حال ایشان را در پردهٔ خفا مستور مانده و گذاشته اند ـ در تذکرههای موجودهٔ زبان فارسی فقط دو تذکره نویس که صاحب لباب الالباب وآتش کده باشد اسم ومختصراً شرح حال دونفر شاعر کابلی را آنهم مجهولانه در برگرفته اند که اولی حکیم ضیاءالدین کابلی را در اوایل قرن شش هجری در غزنی ملاقات دوستانه نموده و مدتی باهم رفیق معاشرت بوده و در ان مدت بعض اشعار او را که در غزنی ساخته است بخط خود شاعر یادگاراً گرفته و در جلد دوم کتاب لباب الالباب در سلك شعرای غزنی و لاهور بعد از دو سطر شرح حال شاعر يك قطعه و چند رباعی او را در تذکرهٔ معروف خود جاداده است . دومی که صاحب آتشکده باشد بعد از ان که کابل را از دیار قدیم جهان واقلیم چهارم واول مملکت هندوستان وبخوبی آب هوا مشهور وبکثرت فواکه واثمار معروف میداند تنها يكنفر شاعر را ازین دیار خرم و شاداب باسم خواجه زاده شاعر کابلی شمرده بايك سطر ترجمهٔ حال آنهم مجهول ونارسا ويك فرد از افراد او قید کرده است خوشبختانه تنها ( کاهی کابلی ) است که از همقطاران و همکاران خود جلو افتاده تا اندازهٔ توجه ولطف تذکره نویسان شامل حالش بوده است که مانند دیگران بصورت يك پارچهٔ شعر نگردیده که دامنش را بچنگ نتوان